Śliwa 'Kolonovidnaja' - do uprawy kolumnowej Prunus cerasifera 'Kolonowidnaja'

Opis szczegółowy produktu

Śliwa kolumnowa 'Kolonovidnaja' - pochodzi z krymskiej eksperymentalnej stacji hodowlanej Wsjeruskiego Instytutu Badawczego Przemysłu Roślinnego im. N. I. I. Wawiłowa. W powstaniu tej odmiany udział brali G. V. Eremin i S. N. Zabrodin, a do rejestru państwowego została wpisana w 2002 roku. Tworzy średnio silnie rosnące, smukłe lub kolumnowe drzewo z rzadszą koroną, dzięki czemu świetnie sprawdza się nawet w miejscach z ograniczoną przestrzenią. W przypadku drzewek owocowych końcowa wysokość i szerokość zależą od zastosowanej podkładki, sposobu cięcia oraz formy prowadzenia. Liście są zielone, jajowate do eliptycznych, z drobno piłkowanym brzegiem. Białe kwiaty pojawiają się wiosną, zazwyczaj od kwietnia do maja, stanowiąc pożywienie dla pszczół i innych owadów zapylających. Odmiana jest częściowo samopylna. Dla bardziej regularnych i obfitych plonów zaleca się uprawę w pobliżu innej kwitnącej śliwy, na przykład odmian 'Kaukaska' lub 'Kometa'. Owoce są jajowate, mogą osiągać wagę około 30 g i mają błyszczącą, fioletowo-czerwoną skórkę. Miąższ jest średnio twardy, różowawy, a w miarę dojrzewania nabiera intensywnego czerwonego zabarwienia. Smak jest wyraźnie aromatyczny, przeważnie słodki z przyjemną kwasowością. Pestka jest częściowo oddzielna od miąższu. Owoce dojrzewają w naszych warunkach mniej więcej od końca lipca do początku sierpnia i nadają się do bezpośredniego spożycia oraz do konserwowania. Dobrze znoszą manipulację i transport. Wąski wzrost jest praktyczny dla mniejszych ogrodów, wzdłuż ścieżek lub w miejscach, gdzie zwykła szeroka korona zajmowałaby zbyt dużo miejsca. Części nadziemne są pozbawione cierni.

Uprawa: Preferują głębokie, średnio ciężkie do gliniastych gleb z wystarczającą ilością próchnicy, dobrą przepuszczalnością i zdolnością do utrzymania odpowiedniej wilgotności, przy czym optymalna jest reakcja gleby obojętna do lekko zasadowej. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie, ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, chronione przed silnymi zimnymi wiatrami. Sadzenie jest wskazane od wiosny do jesieni i należy zapewnić odpowiednią przestrzeń dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu wielu drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów w zależności od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne szczególnie po posadzeniu i w okresie suszy. Nawożenie przeprowadza się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej w formie kompostu lub zbilansowanych nawozów o odpowiedniej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorach, kiedy korona jest przerzedzana, usuwa się zagęszczające, suche lub chore gałęzie i wspiera się odnowę owoconośnych pędów, przy czym silne cięcie zimowe nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są najczęściej mrozoodporne, u młodych drzewek należy jednak chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzęta.

Więcej na: Instrukcja uprawy śliw

Autor: Nicol | Aktualizacja: 30.07.2026