Śliwa cistena - pojemnik Prunus × cistena

Opis szczegółowy produktu

Śliwa cistena - ozdobny mieszaniec śliwy wiśniowej Prunus cerasifera 'Atropurpurea' i wiśni piaskowej Prunus pumila. Powstała w Ameryce Północnej i jest wiązana z pracą hodowlaną N. E. Hansena z początku XX wieku. W ogrodach uprawia się ją jako niski krzew lub drzewko szczepione na pniu. Pokrój jest gęsto rozgałęziony, wzniesiony do szeroko krzewiastego, zwykle 1,5–2,5 m wysokości i 1–2 m szerokości, a przy regularnym cięciu utrzymuje się bardziej zwarty. Liście są eliptyczne, zwykle 3–6 cm długości, wiosną rozwijają się purpurowowinne i zachowują intensywną barwę przez cały sezon, jesienią przechodzą w odcienie czerwieni. Pod koniec kwietnia i w maju na zeszłorocznych pędach pojawiają się pięciokrotne kwiaty, jasnoróżowe do białawych, przeważnie o średnicy 2–3 cm, często jeszcze przed pełnym ulistnieniem, o delikatnym wiosennym zapachu. Kwiaty są pożytkiem dla zapylaczy, a w ogrodzie tworzą jasny kontrast z ciemnymi liśćmi. W kompozycjach ogrodowych sprawdza się jako barwny akcent na rabatach, w ogródkach przydomowych i w niskich żywopłotach, dobrze kontrastuje z zielonolistnymi tawułami, jaśminowcami, kalinami czy trawami ozdobnymi. Nie jest wymagająca w uprawie i wnosi do każdego ogrodu wyjątkowy, romantyczny charakter. 

Uprawa: Wymaga pełnego słońca, gdzie najobficiej kwitnie, a u form czerwonolistnych liście najlepiej się wybarwiają. Półcień znosi, ale może on wpływać na intensywność wybarwienia i liczbę kwiatów. Gleba powinna być dobrze przepuszczalna, próchniczna, lekka do średnio ciężkiej, najlepiej o pH 6,0–7,5. Najbardziej niekorzystne są gleby stale mokre i zimne, które mogą prowadzić do gnicia korzeni. Ściółkowanie pomaga utrzymać wilgoć i chroni płytkie korzenie. Śliwy są stosunkowo odporne na suszę i po ukorzenieniu nie wymagają częstego podlewania. W pierwszych latach regularne nawadnianie sprzyja jednak dobremu przyjęciu się. Nawożenie wystarczy umiarkowane – wiosenna dawka kompostu lub nawozu naturalnego. Nadmierne nawożenie azotem nie jest zalecane. Mrozoodporność jest bardzo dobra, zwykle od –20 do –25 °C. Największe ryzyko stanowią późne przymrozki wiosenne, ponieważ śliwy kwitną bardzo wcześnie i kwiaty mogą przemarznąć. Drzewka są na ogół odporne na choroby, ale w deszczowych latach może pojawić się brunatna zgnilizna (moniliowa zaraza kwiatów) lub plamistość liści. Szkodniki występują tylko wyjątkowo, najczęściej mszyce na młodych pędach. Cięcie wykonuje się oszczędnie – przeważnie po przekwitnięciu lub pod koniec zimy. Usuwa się suche, uszkodzone lub zagęszczające koronę gałęzie. Ozdobnym śliwom najlepiej służy naturalny pokrój, dlatego tnie się je jak najmniej. Dobrze znoszą także umiarkowane formowanie.

Autor: Nikol | Rewizja: 16.12.2025