Śliwomorela 'Aprisali' Prunus hybride 'Aprisali'

Opis szczegółowy produktu

Śliwomoruńka 'Aprisali' <\/strong>- fascynująca hybryda międzygatunkowa między morelą a śliwą japońską, która łączy w sobie najlepsze cechy obu rodziców. To opadające drzewo owocowe osiąga wysokość 2,5 do 3,5 metra w zależności od podkładki i tworzy schludną, raczej zwartą koronę. Liście są jajowate, świeżo zielone i przypominają liście śliwy. Jest w pełni mrozoodporna (do -25 °C) i dzięki swojemu pochodzeniu wykazuje wysoką odporność na moniliozę i inne choroby, które często nękają czyste odmiany moreli. Główna wartość użytkowa polega na jej unikalnych owocach i niezawodnym owocowaniu. Kwitnie w kwietniu pięknymi biało-różowymi kwiatami, które są stosunkowo odporne na późne wiosenne przymrozki. Odmiana jest częściowo samopylna, ale dla maksymalnych plonów zaleca się posiadanie w pobliżu innej, wcześnie kwitnącej śliwy lub moreli. Owoce dojrzewają w lipcu. Są średniej wielkości, kuliste i mają atrakcyjny ciemnopurpurowy do czarnofioletowego kolor. Miąższ jest ciemnoczerwony, bardzo soczysty i ma absolutnie unikalny smak – jest to doskonała mieszanka słodyczy moreli z orzeźwiającym aromatem śliwy. Owoce bardzo dobrze odchodzą od pestki. Nadaje się do bezpośredniego spożycia lub dalszego przetworzenia.

Uprawa: Preferują głębokie, średnio ciężkie do gliniastych gleby z wystarczającą ilością próchnicy, dobrą przepuszczalnością i zdolnością do utrzymania odpowiedniej wilgotności, przy czym optymalna jest reakcja gleby obojętna do lekko zasadowej. Nieodpowiednie są gleby stale podmokłe, zbite lub skrajnie lekkie, ubogie w materię organiczną. Stanowisko powinno być słoneczne do lekko półcienistego, ciepłe i przewiewne, chronione przed silnymi zimnymi wiatrami. Sadzenie jest wskazane od wiosny do jesieni i należy zapewnić odpowiednią przestrzeń dla systemu korzeniowego i korony. Przy sadzeniu wielu drzew zaleca się odstępy około 4 do 5 metrów w zależności od siły wzrostu podkładki i charakteru odmiany. Podlewanie jest ważne szczególnie po posadzeniu i w okresie suszy. Nawożenie przeprowadza się głównie wiosną przed rozpoczęciem wegetacji i po kwitnieniu, najlepiej w formie kompostu lub zbilansowanych nawozów o odpowiedniej zawartości azotu, fosforu i potasu. Cięcie śliw wykonuje się głównie po zbiorach, kiedy korona jest przerzedzana, usuwa się zagęszczające, suche lub chore gałęzie i wspiera się odnowę owoconośnych pędów, przy czym silne cięcie zimowe nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko infekcji. Śliwy są najczęściej mrozoodporne, u młodych drzewek należy jednak chronić pień przed pęknięciami mrozowymi i uszkodzeniami przez zwierzęta.

Więcej na: Poradnik uprawy śliw

Autor: Lucie | Rewizja: 1.4. 2026