Słonecznica 'Nanum' - Delosperma nubigenum 'Nanum' Delosperma nubigenum 'Nanum'

Opis szczegółowy produktu

Sadziec 'Nanum' - niezwykle atrakcyjna roślina skalna o obfitym kwitnieniu. Należy do rodziny gruboszowatych (Aizoaceae) i pochodzi z górskich rejonów Afryki Południowej, zwłaszcza z Lesotho i przyległych partii Republiki Południowej Afryki, gdzie rośnie w kamienistych osuwiskach i szczelinach skalnych. Tworzy gęste, płożące dywany z krótkimi, soczystymi liśćmi, które zimą często przybierają odcienie brązu lub czerwieni. Tworzy niskie poduszki z mięsistych liści o wysokości 3–7 cm i stopniowo rozrasta się na szerokość około 30–45 cm. W czerwcu do września na końcach pędów pojawiają się żółte, błyszczące koszyczki o średnicy około 2–3 cm. Kwiaty otwierają się głównie podczas słonecznej pogody, dzięki czemu roślina wyróżnia się w miejscach nasłonecznionych, gdzie powierzchnia szybko się nagrzewa. W kompozycji sprawdza się w nasadzeniach sucholubnych z roślinami skalnymi i niskimi trawami, w kamiennych korytach, na obrzeżach chodników oraz jako wypełnienie między płytami chodnikowymi, gdzie doceniana jest niska wysokość i poduszkowaty wzrost. Doskonale komponuje się z innymi bylinami środkowymi, rozchodnikami, rojnikami i roślinami zadarniającymi.

Uprawa: Najodpowiedniejsze jest pełne słońce i osłonięty, ciepły mikroklimat, na przykład na południowym murku lub na podwyższonej rabacie. Gleba jest idealnie bardzo przepuszczalna, piaszczysta do żwirowatej, z warstwą drenażową i o pH około 6,0–8,0. Sadzenie z kontenerów odbywa się najczęściej od marca do listopada, w chłodniejszych rejonach preferuje się wiosnę. Podlewanie jest konieczne głównie po posadzeniu i podczas ekstremalnej suszy, wskazany jest raczej reżim krótkiego podlewania po przeschnięciu. Nawożenie odbywa się oszczędnie, zazwyczaj wiosną niską dawką nawozu dla sukulentów, nadmierne nawożenie sprzyja miękkiemu wzrostowi wrażliwemu na mróz. Cięcie nie jest wymagane, roślinę jedynie czyści się po zimie. Ściółka mineralna ze żwiru lub grysu jest praktyczna, ponieważ ogranicza wilgotność u szyjki korzeniowej i zwiększa niezawodność zimową. W donicach stosuje się głównie podłoże mineralne z wysoką zawartością grysu i piasku, a donice zimą przechowuje się raczej w suchym miejscu pod zadaszeniem, ewentualnie w chłodnym, jasnym pomieszczeniu. Po ukorzenieniu roślina jest bardzo odporna na suszę, ale w pierwszym roku po posadzeniu warto pilnować, aby podłoże nie przeschło całkowicie przez długie tygodnie. W chłodniejszych i wilgotniejszych rejonach pomaga sadzenie na pochyłym terenie, kamienny grys wokół szyjki korzeniowej i proste okrycie przed zimowym deszczem, które zapewnia wentylację rośliny. Choroby i szkodniki pojawiają się rzadko, wyjątkowo może dojść do uszkodzenia przez ślimaki wiosną lub do zgnilizny korzeni przy długotrwałym przemoczeniu. Mrozoodporność w praktyce wynosi około -15 do -20 °C, przy czym decydujące jest zimowe osuszenie i ochrona przed przemoczeniem. Najczęstszym ryzykiem jest gnicie korzeni i szyjki korzeniowej w ciężkiej glebie lub podczas długotrwałego zimowego rozmarzania, w donicach mogą pojawić się wełnowce. W donicy uprawia się w podłożu mineralnym z wysoką zawartością grysu i piasku, z odpływem wody, zimą w suchym miejscu pod zadaszeniem lub w chłodnym, jasnym pomieszczeniu bez mrozu. Zalecany rozstaw wynosi 20–25 cm, co odpowiada około 16–25 roślinom na m².

Autor: Kristýna | Rewizja: 06.01.2026