Słonecznica 'Nanum' Delosperma nubigenum 'Nanum'

Opis szczegółowy produktu

Słonecznica 'Nanum' - wyjątkowo atrakcyjna roślina skalna o obfitym kwitnieniu. Należy do rodziny pryszczyrnicowatych (Aizoaceae) i pochodzi z górskich regionów południowej Afryki, zwłaszcza z Lesotho i przyległych obszarów Republiki Południowej Afryki, gdzie rośnie na kamienistych piargach i w szczelinach skalnych. Tworzy gęste, płożące kobierce z krótkich, soczystych liści, które zimą często przebarwiają się na odcienie brązowe aż czerwonawe. Tworzy niskie poduchy z mięsistych liści o wysokości 3–7 cm i stopniowo rozrasta się na szerokość około 30–45 cm. Od czerwca do września na końcach pędów pojawiają się żółte, błyszczące koszyczki o średnicy około 2–3 cm. Kwiaty otwierają się przede wszystkim przy słonecznej pogodzie, dlatego roślina najlepiej prezentuje się na eksponowanych stanowiskach, gdzie podłoże szybko się nagrzewa. W kompozycjach sprawdza się w nasadzeniach sucholubnych z roślinami skalnymi i niskimi trawami, w kamiennych korytkach, na obrzeżach chodników oraz jako wypełnienie między płytami nawierzchni, gdzie wykorzystuje się jej niewielką wysokość i poduszkowaty wzrost. Doskonale wygląda w towarzystwie innych słonecznic, rozchodników, rojników i poduszkowatych bylin.

Uprawa: Najodpowiedniejsze jest pełne słońce oraz osłonięty, ciepły mikroklimat, na przykład przy południowym murku lub na podwyższonej rabacie. Gleba powinna być bardzo przepuszczalna, piaszczysta lub żwirowa, z warstwą drenażową i pH około 6,0–8,0. Rośliny z pojemników sadzi się najczęściej od marca do listopada, w chłodniejszych rejonach preferuje się wiosnę. Podlewanie jest konieczne głównie po posadzeniu i podczas skrajnej suszy, zaleca się raczej krótkie podlewanie po przeschnięciu podłoża. Nawożenie wykonuje się oszczędnie, zwykle wiosną niewielką dawką nawozu do sukulentów, ponieważ przenawożenie sprzyja miękkiemu wzrostowi wrażliwemu na mróz. Cięcie nie jest wymagane, kępę jedynie oczyszcza się po zimie. Mineralna ściółka ze żwiru lub grysu jest praktyczna, ponieważ ogranicza wilgoć przy szyjce korzeniowej i zwiększa pewność przezimowania. W pojemnikach stosuje się głównie podłoże mineralne z dużym udziałem grysu i piasku, a zimą pojemniki utrzymuje się raczej w suchym miejscu pod zadaszeniem lub w chłodnym, jasnym pomieszczeniu. Po ukorzenieniu roślina jest bardzo odporna na suszę, jednak w pierwszym roku po posadzeniu warto pilnować, aby podłoże nie przesychało całkowicie przez wiele tygodni. W chłodniejszych i wilgotniejszych rejonach pomaga sadzenie na pochyłym terenie, grys kamienny wokół szyjki korzeniowej oraz prosta osłona przed zimowym deszczem, która pozostawia roślinom dostęp powietrza. Choroby i szkodniki występują rzadko, wyjątkowo wiosną mogą wystąpić uszkodzenia przez ślimaki lub grzybowe zgnilizny przy długotrwałym przemoczeniu. Mrozoodporność wynosi w praktyce około -15 do -20 °C, przy czym decydujące znaczenie ma sucha zima i ochrona przed przemoczeniem. Najczęstszym zagrożeniem jest zgnilizna korzeni i szyjki korzeniowej w ciężkiej glebie lub podczas długotrwałych zimowych odwilży, w pojemnikach mogą pojawić się wełnowce. W pojemniku uprawia się ją w podłożu mineralnym z dużym udziałem grysu i piasku, z odpływem wody, zimą w suchym miejscu pod zadaszeniem lub w chłodnym, jasnym i niezamarzającym pomieszczeniu. Zalecana rozstawa wynosi 20–25 cm, co odpowiada około 16–25 roślinom na m².

Autor: Kristýna | Rewizja: 06.01. 2026