Słonecznica Coopera 'Table Mountain' - Delosperma cooperi 'Table Mountain' Delosperma cooperi 'Table Mountain'

Opis szczegółowy produktu

Delosperma cooperi 'Table Mountain' - odmiana z rodzaju Delosperma, ceniona za zwarty, niski wzrost i długie letnie kwitnienie. Rodzaj Delosperma pochodzi z południowej Afryki, a jego odmiany ogrodowe są hodowane pod kątem większej odporności na strefę umiarkowaną. Odmiana tworzy niskie poduszki z sukulentnymi, wąskimi liśćmi, które pozostają w większości zimozielone i mogą lekko brązowieć zimą. W wieku dorosłym osiąga około 8–10 cm wysokości i 35–45 cm szerokości, pokrój jest zwarty i dobrze sprawdza się nawet w małych nasadzeniach lub na krawędziach pojemników. Kwiaty są intensywnie różowe do purpurowych z żółtym środkiem, pojawiają się od czerwca do września, czasem dłużej w zależności od przebiegu lata. Otwierają się w słoneczną pogodę i stanowią źródło pożywienia dla pszczół i innych zapylaczy. W kompozycji naturalnie prezentuje się na żwirowych rabatach z rozchodnikami, szałwiami, lawendą, niskimi trawami lub z roślinami cebulowymi, które wiosną przykryją późniejsze kwitnienie zimozielonków.

Uprawa: Dobrze rośnie na pełnym słońcu, w miejscu osłoniętym i w ciepłym mikroklimacie przy kamieniu lub na południowym stoku, gdzie roślinność szybko wysycha po deszczu. Najlepiej rośnie w ubogiej, piaszczystej lub żwirowatej glebie z dobrą drenażem, w cięższych glinach sprawdza się podwyższone stanowisko i warstwa drenażowa. Odpowiednie pH mieści się w przybliżeniu w zakresie 6,0–7,5. Podlewanie bywa po ukorzenieniu jedynie uzupełniające podczas długotrwałej suszy, nadmierne zawilgocenie prowadzi do gnicia korzeni i szyjki korzeniowej. Nawożenie jest umiarkowane, zazwyczaj wystarcza niska dawka wolno rozpuszczalnego nawozu dla roślin skalnych wiosną, nadmiar azotu pogarsza dojrzewanie tkanek. Cięcie zazwyczaj nie jest konieczne, wiosną zazwyczaj usuwa się przemarznięte i zaschnięte końce pędów, aby poduszeczka ponownie się zagęściła. Ściółka z drobnego żwiru ogranicza zanieczyszczenie liści i wspomaga osuszanie u szyjki korzeniowej, ściółki organiczne stosuje się tylko w ograniczonym zakresie. Sadzenie z kontenerów odbywa się najczęściej od marca do listopada, w chłodniejszych rejonach preferuje się wiosnę. Mrozoodporność dojrzałych roślin w suchej, przepuszczalnej glebie mieści się w przybliżeniu w zakresie około -22 °C, bardziej wrażliwa jest kombinacja mrozu i zimowej wilgotności, dlatego czasami stosuje się tymczasowe okrycie przed długotrwałym deszczem. Szybkie zagęszczenie roślinności wymaga odstępów 20–25 cm. W pojemnikach stosuje się podłoże mineralne do kaktusów i sukulentów, warstwę drenażową oraz zimowanie w osłoniętym miejscu z ograniczonym podlewaniem. Dla początkujących niezawodną zasadą jest, że ziemia powinna być bardziej kamienista niż próchniczna i wyraźnie przesychać między podlewaniami. Szkodniki, które mogą się pojawić, to mszyce i wełnowce, przy nieodpowiedniej wilgotności zwłaszcza zgnilizny i plamistości; roślina dobrze znosi suszę, ale nie toleruje długo mokrego podłoża.

Autor: Kristýna | Rewizja: 19.01. 2026