Słoneczniczek szorstki 'Burning Hearts' - Heliopsis helianthoides 'Burning Hearts' Heliopsis helianthoides 'Burning Hearts'

Opis szczegółowy produktu

Jaśminowiec ostry 'Burning Hearts' - piękna odmiana, która zachwyci Cię przede wszystkim swoimi przyciągającymi wzrok kwiatami. Jest to bylina z rodziny astrowatych, pochodząca z wschodniej i środkowej części Ameryki Północnej, gdzie rośnie na preriach, skrajach lasów i wilgotniejszych łąkach. Odmiana 'Burning Hearts' powstała jako wybór nasion i w europejskich katalogach jest podawana pod nazwą Jelitto. Tworzy wyprostowaną, nieinwazyjną kępę z sztywnymi, ciemnopurpurowymi łodygami i głęboko zabarwionymi liśćmi, które utrzymują dekoracyjny odcień od wiosny do jesieni. W wieku dorosłym osiąga około 90–120 cm wysokości i 30–50 cm szerokości. Od lipca do września na końcach rozgałęzionych łodyg otwierają się koszyczki o średnicy 5–7 cm ze złotymi promieniami i wyraźnym czerwono-pomarańczowym do mahoniowego środkiem, w ciepłych latach często aż do października. Kontrast ciemnego ulistnienia i dwukolorowych kwiatów dobrze prezentuje się na rabatach żwirowych i klasycznych bylinowych. Odpowiednie są połączenia z jeżówkami, rozchodnikami, przetacznikami, szałwiami, trawami ozdobnymi lub z białymi jeżówkami, które podkreślą „ognisty” środek kwiatu. Kwiaty dostarczają pyłku i nektaru, a przez to są poszukiwane przez zapylaczy. W wazonie kwiaty wytrzymują kilka dni, a łodygi wykorzystywane są do letnich bukietów, zwierzęta zazwyczaj jej unikają. W porównaniu do 'Summer Nights' ulistnienie jest ciemniejsze, a środek kwiatu bardziej wyrazisty.

Uprawa: Preferuje pełne słońce, w cieplejszych rejonach również jasny półcień, w miejscu osłoniętym z dobrym przepływem powietrza. Gleba odpowiednia to gleba próchnicza do gliniasto-piaszczystej, równomiernie wilgotna, ale przepuszczalna, o zalecanym pH około 6–7,5. W ciężkich, długotrwale nadmiernie wilgotnych glebach wzrasta ryzyko chorób korzeni, w ekstremalnej suszy skraca się okres kwitnienia i kwiaty stają się drobniejsze. Sadzenie odbywa się od marca do października, odstępy dobiera się na około 40–45 cm, co odpowiada mniej więcej 5–6 roślinom na m². Na wiosnę usuwa się zeszłoroczne pędy u podstawy, latem pomocne jest bieżące usuwanie przekwitłych kwiatostanów w celu przedłużenia kwitnienia. Nawożenie jest umiarkowane, wiosną stosuje się kompost lub zbilansowany nawóz, zbyt duża ilość azotu prowadzi do bujniejszego wzrostu i większego ryzyka pokładania się roślin. W pełnej wysokości osiąga zazwyczaj 70–90 cm, na żyznych glebach może być wyższa i może wymagać podpory lub sadzenia w grupie, która wzajemnie się podeprze. Po 3–5 latach kępy odmładza się przez podział na wiosnę, co pozwala utrzymać gęstość kwitnienia. Mrozoodporność dojrzałych kęp w warunkach PL wynosi około -29 °C, młode nasadzenia dobrze rosną z lekkim mulczem i bez zimowego przemoczenia. Ze chorób mogą wystąpić mączniak i plamistość liści, ze szkodników przede wszystkim mszyce, zazwyczaj przy nadmiernym nawożeniu i w przesuszonej mikroklimacie.

Autor: Nikol | Rewizja: 26.1. 2026