Słoneczniczek szorstki 'Helhan' (Loraine Sunshine) - Heliopsis helianthoides 'Helhan' (Loraine Sunshine) Heliopsis helianthoides 'Helhan' (Loraine Sunshine)

Opis szczegółowy produktu

Heliopsis szorstki 'Helhan' (Loraine Sunshine) - należy do bylin, które rozjaśnią rabatę już samym liściem. Rodzaj Heliopsis pochodzi z Ameryki Północnej, gdzie rośnie na preriach, skrajach widnych lasów i na wilgotniejszych łąkach. Odmiana powstała jako wybór z nasion w Wisconsin w 1992 roku i w Europie bywa podawana jako 'Helhan' (PBR), a także jako 'Winter Sun'. Tworzy zwarty, nieinwazyjny pokrój, zazwyczaj o wysokości 80–100 cm i szerokości 50–80 cm, z sztywnymi, nieco szorstkimi łodygami, które tylko wyjątkowo wymagają podpory. Liście są naprzeciwległe, piłkowane, długości 6–12 cm, o pokroju pokrzywy. Blaszki liściowe są białawo lub kremowo nakrapiane z ciemnozielonym unerwieniem, które w ciągu lata może się uwydatniać i wyglądać jak delikatny rysunek tuszem. Od lipca do września, czasem aż do pierwszych mrozów, na końcach rozgałęzionych łodyg otwierają się pojedyncze koszyczki o średnicy 5–7 cm w jaskrawożółtym odcieniu z ciemniejszym środkiem. W wazonie wytrzymuje kilka dni, a roślina jest ceniona również za regularny kształt kwiatów. Kwiaty dostarczają pyłku i nektaru, dlatego często odwiedzane są przez pszczoły i motyle. W kompozycjach komponuje się z trawami ozdobnymi, rozchodnikami, przetacznikami, szałwiami lub jeżówkami, gdzie cętkowane liście stanowią spokojny, świetlisty akcent wśród intensywniejszej zieleni.

Uprawa: Preferuje pełne słońce, w cieplejszych rejonach również jasny półcień, w miejscu osłoniętym z dobrym przepływem powietrza. Gleba odpowiednia to gleba próchnicza do gliniasto-piaszczystej, równomiernie wilgotna, ale przepuszczalna, o zalecanym pH około 6–7,5. W ciężkich, długotrwale nadmiernie wilgotnych glebach wzrasta ryzyko chorób korzeni, w ekstremalnej suszy skraca się okres kwitnienia i kwiaty stają się drobniejsze. Sadzenie odbywa się od marca do października, odstępy dobiera się na około 40–45 cm, co odpowiada mniej więcej 5–6 roślinom na m². Na wiosnę usuwa się zeszłoroczne pędy u podstawy, latem pomocne jest bieżące usuwanie przekwitłych kwiatostanów w celu przedłużenia kwitnienia. Nawożenie jest umiarkowane, wiosną stosuje się kompost lub zbilansowany nawóz, zbyt duża ilość azotu prowadzi do bujniejszego wzrostu i większego ryzyka pokładania się roślin. W pełnej wysokości osiąga zazwyczaj 70–90 cm, na żyznych glebach może być wyższa i może wymagać podpory lub sadzenia w grupie, która wzajemnie się podeprze. Po 3–5 latach kępy odmładza się przez podział na wiosnę, co pozwala utrzymać gęstość kwitnienia. Mrozoodporność dojrzałych kęp w warunkach PL wynosi około -29 °C, młode nasadzenia dobrze rosną z lekkim mulczem i bez zimowego przemoczenia. Ze chorób mogą wystąpić mączniak i plamistość liści, ze szkodników przede wszystkim mszyce, zazwyczaj przy nadmiernym nawożeniu i w przesuszonej mikroklimacie.

Autor: Nikol | Rewizja: 26.1. 2026