Słoneczniczek szorstki 'Helhan' (Loraine Sunshine) Heliopsis helianthoides 'Helhan' (Loraine Sunshine)

Opis szczegółowy produktu

Słoneczniczek szorstki 'Helhan' (Loraine Sunshine) - należy do bylin, które rozświetlają rabatę już samymi liśćmi. Rodzaj Heliopsis pochodzi z Ameryki Północnej, gdzie rośnie na preriach, obrzeżach widnych lasów i wilgotniejszych łąkach. Odmiana powstała jako selekcja z siewek w Wisconsin w 1992 roku, a w Europie bywa podawana jako 'Helhan' (PBR) oraz jako 'Winter Sun'. Tworzy zwartą, nieinwazyjną kępę, zwykle o wysokości 80–100 cm i szerokości 50–80 cm, ze sztywnymi, szorstkimi pędami, które tylko wyjątkowo wymagają podpory. Liście są naprzeciwległe, piłkowane, długości 6–12 cm, przypominające liście pokrzywy. Blaszki są białawo do kremowo pstre z ciemnozielonym unerwieniem, które w ciągu lata może stawać się wyraźniejsze i przypomina delikatny rysunek tuszem. Od lipca do września, czasem aż do pierwszych przymrozków, na szczytach rozgałęzionych łodyg otwierają się pojedyncze koszyczki o średnicy 5–7 cm w jasnożółtym odcieniu, z ciemniejszym środkiem. W wazonie utrzymują się kilka dni, a roślina jest ceniona także za regularny kształt kwiatów. Kwiaty dostarczają pyłku i nektaru, dlatego chętnie odwiedzają je pszczoły i motyle. W kompozycjach dobrze łączy się z trawami ozdobnymi, rozchodnikami, werbenami, szałwiami lub jeżówkami, gdzie pstre liście stanowią spokojny, jasny akcent wśród intensywniejszej zieleni.

Uprawa: Preferuje pełne słońce, w cieplejszych rejonach także jasny półcień, w miejscu osłoniętym, ale z dobrym przepływem powietrza. Odpowiednia jest gleba próchniczna do gliniasto-piaszczystej, równomiernie wilgotna, ale przepuszczalna, o zalecanym pH około 6–7,5. Na ciężkich, długotrwale podmokłych glebach wzrasta ryzyko gnicia korzeni, a przy skrajnej suszy skraca się okres kwitnienia i kwiaty drobnieją. Sadzenie prowadzi się od marca do października, w rozstawie około 40–45 cm, co odpowiada mniej więcej 5–6 roślinom na m². Wiosną usuwa się zeszłoroczne pędy przy nasadzie, a latem regularne usuwanie przekwitłych koszyczków pomaga wydłużyć kwitnienie. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną stosuje się kompost lub zrównoważony nawóz, nadmiar azotu prowadzi do bujniejszego wzrostu i większego ryzyka wylegania. W pełni rozwoju osiąga zwykle 70–90 cm, na żyznych glebach może być wyższy i wtedy przydaje się podpora lub sadzenie w grupie, w której rośliny wzajemnie się podpierają. Po 3–5 latach kępy odmładza się przez podział wiosną, co utrzymuje obfitość kwitnienia. Mrozoodporność dojrzałych kęp w warunkach klimatycznych Polski sięga około -29 °C, młodym nasadzeniom służy lekka ściółka i ochrona przed zimowym przemoczeniem. Z chorób mogą wystąpić mączniak prawdziwy i plamistości liści, ze szkodników głównie mszyce, zwykle przy przenawożeniu i w przesuszonym mikroklimacie. 

Autor: Nikol | Rewizja: 26.1. 2026