Słoneczniczek szorstki 'Sommersonne' - Heliopsis helianthoides 'Sommersonne' Heliopsis helianthoides 'Sommersonne'

Opis szczegółowy produktu

Słoneczniczek chropowaty 'Sommersonne' - należy do sprawdzonych bylin o „słonecznikowym” wyglądzie, które zachowują kolor przez całe lato. Rodzaj Heliopsis pochodzi z wschodniej i środkowej części Ameryki Północnej, gdzie zasiedla prerie, skraje widnych lasów i otwarte łąki z naprzemiennym nawadnianiem i suszą. Nazwa odmiany jest w praktyce podawana również jako synonim 'Summer Sun'. Roślina tworzy zwarte, kępiaste i nieinwazyjne pokroje, zazwyczaj o wysokości 90–120 cm i szerokości 50–80 cm. Łodygi są mocne i tylko wyjątkowo wymagają podpory. Liście wyrastają naprzeciwlegle, są jajowate do lancetowatych, grubo piłkowane, często o długości 8–15 cm i szorstkie w dotyku. Od czerwca lub lipca do września, często aż do pierwszych mrozów, na końcach rozgałęzionych łodyg otwierają się koszyczki o średnicy 5–8 cm ze złotożółtymi płatkami i pomarańczowożółtym środkiem. Kwiaty zazwyczaj nie mają wyraźnego zapachu, są regularne i w wazonie zazwyczaj utrzymują się przez kilka dni. Kwiaty dostarczają pyłku i nektaru, dlatego często odwiedzane są przez pszczoły i motyle. W kompozycjach komponuje się z rudbekiami, rozchodnikami, przetacznikami, szałwiami, monardami i trawami ozdobnymi. Dzięki mocnym łodygom sprawdza się również w bardziej wietrznych ogrodach i działa jak letnie „światło” w tylnej części rabaty lub w ogrodzie ciętym.

Uprawa: Preferuje pełne słońce, w cieplejszych rejonach również jasny półcień, w miejscu osłoniętym od wiatru z dobrym przepływem powietrza. Gleba powinna być próchnicza do piaszczysto-gliniastej, równomiernie wilgotna, ale przepuszczalna, o zalecanym pH około 6–7,5. Na ciężkich, długotrwale nadmiernie wilgotnych glebach zwiększa się ryzyko gnicia korzeni, w ekstremalnej suszy skraca się okres kwitnienia i kwiaty stają się mniejsze. Sadzenie odbywa się od marca do października, odstępy wynoszą około 40–45 cm, co odpowiada około 5–6 roślinom na m². Na wiosnę usuwa się zeszłoroczne pędy u podstawy, latem bieżące usuwanie przekwitłych kwiatostanów pomaga przedłużyć kwitnienie. Nawożenie jest umiarkowane, wiosną stosuje się kompost lub zbilansowany nawóz, zbyt duża ilość azotu prowadzi do bujniejszego wzrostu i większego ryzyka pokładania się roślin. W pełnej wysokości osiąga zazwyczaj 70–90 cm, na żyznych glebach może być wyższa i może wymagać podpory lub sadzenia w grupie, która wzajemnie się podpiera. Po 3–5 latach kępy odmładza się przez podział na wiosnę, co utrzymuje gęstość kwitnienia. Mrozoodporność dojrzałych kęp w warunkach Polski wynosi około -29 °C, młode nasadzenia korzystają z lekkiego mulczu i braku zimowego przemoczenia. Z chorób mogą wystąpić mączniak i plamistość liści, ze szkodników głównie mszyce, zazwyczaj przy nadmiernym nawożeniu i w przesuszonym mikroklimacie.

Autor: Nikol | Rewizja: 26.1. 2026