Słoneczniczek szorstki 'Sommersonne' Heliopsis helianthoides 'Sommersonne'

Opis szczegółowy produktu

Słoneczniczek szorstki 'Sommersonne' - należy do sprawdzonych bylin o „słonecznikowym” wyglądzie, które zachowują barwę przez całe lato. Rodzaj Heliopsis pochodzi ze wschodniej i środkowej części Ameryki Północnej, gdzie zasiedla prerie, skraje widnych lasów i otwarte łąki o zmiennej wilgotności. Nazwa odmiany podawana jest w praktyce także jako synonim 'Summer Sun'. Roślina tworzy zwarty, kępiasty i nieinwazyjny pokrój, zwykle o wysokości 90–120 cm i szerokości 50–80 cm. Pędy są mocne i tylko wyjątkowo wymagają podpory. Liście wyrastają naprzeciwlegle, są jajowate do lancetowatych, grubo piłkowane, często o długości 8–15 cm i szorstkie w dotyku. Od czerwca lub lipca do września, często aż do pierwszych przymrozków, na końcach rozgałęzionych łodyg rozwijają się koszyczki o średnicy 5–8 cm ze złotożółtymi kwiatami języczkowymi i pomarańczowożółtym środkiem. Kwiaty nie mają wyraźnego zapachu, za to są regularne i po ścięciu zwykle utrzymują się kilka dni. Dostarczają pyłku i nektaru, dlatego chętnie odwiedzają je pszczoły i motyle. W kompozycjach dobrze łączy się z jeżówkami, rozchodnikami, werbenami, szałwiami, pysznogłówkami oraz trawami ozdobnymi. Dzięki mocnym pędom sprawdza się także w bardziej wietrznych ogrodach i działa jak letnie „światło” w tylnej części rabaty lub w ogrodzie z kwiatami na kwiat cięty.

Uprawa: Preferuje pełne słońce, w cieplejszych rejonach także jasny półcień, w miejscu osłoniętym od wiatru, ale z dobrą cyrkulacją powietrza. Odpowiada mu gleba próchniczna do gliniasto-piaszczystej, równomiernie wilgotna, ale przepuszczalna, o zalecanym pH około 6–7,5. W ciężkich, długotrwale przemoczonych glebach wzrasta ryzyko gnicia korzeni, a przy skrajnej suszy skraca się okres kwitnienia i kwiaty stają się mniejsze. Sadzenie odbywa się od marca do października, w odstępach około 40–45 cm, co odpowiada mniej więcej 5–6 roślinom na m². Wiosną usuwa się zeszłoroczne pędy przy nasadzie, a latem regularne usuwanie przekwitłych koszyczków pomaga wydłużyć kwitnienie. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną sprawdza się kompost lub zrównoważony nawóz, nadmiar azotu prowadzi do bujniejszego wzrostu i większego ryzyka wylegania. W pełni rozwoju osiąga zwykle 70–90 cm, na żyznych glebach może być wyższy i wtedy przydaje się podpora lub sadzenie w grupie, w której rośliny wzajemnie się podpierają. Po 3–5 latach kępy odmładza się przez podział wiosną, co pozwala utrzymać obfitość kwitnienia. Mrozoodporność dojrzałych kęp w warunkach Polski wynosi około -29 °C, młode nasadzenia korzystają z lekkiej ściółki i ochrony przed zimowym przemoczeniem. Z chorób może wystąpić mączniak prawdziwy i plamistości liści, ze szkodników głównie mszyce, zwykle przy przenawożeniu i w przesuszonym mikroklimacie. 

Autor: Nikol | Rewizja: 26.1. 2026