Słoneczniczek szorstki 'Summer Nights' Heliopsis helianthoides 'Summer Nights'

Opis szczegółowy produktu

Słoneczniczek szorstki 'Summer Nights'  - piękna i niewymagająca bylina z rodziny astrowatych, pochodząca z nasłonecznionych prerii i skrajów lasów Ameryki Północnej. Odmianę 'Summer Nights' wyselekcjonował Dale Hendricks w szkółce North Creek Nurseries, a jako nowość wprowadziła ją na rynek w 2004 roku firma Jelitto. Tworzy wzniesione, rozgałęzione kępy o sztywnych, winnoczerwonych pędach. Liście są naprzeciwległe, szorstkie, owalnie lancetowate, ciemnozielone z brązowym odcieniem, wiosną często z purpurowym nalotem. Od lipca do września na końcach pędów otwierają się koszyczki o średnicy około 6–8 cm, z żółtymi kwiatami języczkowymi i ciemnym, brązowoczerwonym do mahoniowego środkiem, który podczas dojrzewania może przechodzić w odcienie pomarańczowe. Kwiaty nie mają wyraźnego zapachu, ale dostarczają nektaru i pyłku pszczołom oraz motylom, a długie łodygi sprawdzają się na kwiat cięty. W kompozycjach dobrze łączy się z rudbekiami, jeżówkami, szałwiami i trawami ozdobnymi, a ciemniejsze ulistnienie harmonizuje z gatunkami o niebieskich kwiatach.

Uprawa: Preferuje pełne słońce, w cieplejszych rejonach także jasny półcień, w miejscu osłoniętym od wiatru, ale z dobrą cyrkulacją powietrza. Odpowiada jej gleba próchniczna do gliniasto-piaszczystej, równomiernie wilgotna, lecz przepuszczalna, o zalecanym pH około 6–7,5. Na ciężkich, długotrwale podmokłych glebach wzrasta ryzyko gnicia korzeni, a podczas skrajnej suszy okres kwitnienia się skraca i kwiaty drobnieją. Sadzi się ją od marca do października w rozstawie około 40–45 cm, co odpowiada mniej więcej 5–6 roślinom na m². Wiosną usuwa się zeszłoroczne pędy przy nasadzie, a latem regularne usuwanie przekwitłych koszyczków pomaga przedłużyć kwitnienie. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną sprawdza się kompost lub zrównoważony nawóz, nadmiar azotu prowadzi do bujniejszego wzrostu i większego ryzyka wylegania. W pełni rozwinięta osiąga zwykle 70–90 cm wysokości, na żyznych glebach może być wyższa i wtedy przydaje się podpora lub sadzenie w grupie, w której rośliny wzajemnie się podpierają. Po 3–5 latach kępy odmładza się przez podział wiosną, co pozwala utrzymać obfite kwitnienie. Mrozoodporność dojrzałych kęp w warunkach Polski sięga około -29 °C, młodym nasadzeniom służy lekka ściółka i brak zimowego nadmiaru wilgoci. Spośród chorób mogą wystąpić mączniak prawdziwy i plamistości liści, a spośród szkodników głównie mszyce, zwykle przy przenawożeniu i w przesuszonym mikroklimacie. 

Autor: Nikol | Rewizja: 26.1. 2026