Śmiałek darniowy 'Bronzeschleier' - Deschampsia cespitosa 'Bronzeschleier' Deschampsia cespitosa 'Bronzeschleier'

Opis szczegółowy produktu

Metlica trznata 'Bronzeschleier' - ozdobna odmiana rodzimej lub szeroko rozpowszechnionej trawy bylinowej z rodziny trawowej. Gatunek ten występuje w Europie, Azji, Afryce oraz w chłodnych i górskich regionach innych kontynentów, najczęściej na wilgotnych łąkach, obrzeżach lasów, w pobliżu źródeł oraz na glebach świeżych i wilgotnych. Odmiana 'Bronzeschleier' wyróżnia się delikatnymi, wysoko osadzonymi wiechami, które tworzą nad kępą lekki, brązowy welon. Kępa liści osiąga wysokość około 40–60 cm, w czasie kwitnienia 80–120 cm, a w dobrych warunkach nawet około 130 cm. Szerokość kępy wynosi zazwyczaj 50–70 cm. Liście są wąskie, nasycone zielone, gęsto skupione, półzimozielone lub opadające w zależności od zimy. Od czerwca do sierpnia rozwijają się delikatne, rozgałęzione wiechy, początkowo o brązowym odcieniu, później złociste aż do srebrzystych. Kwiatostany kołyszą się na wietrze, przepuszczają światło i pozostają dekoracyjne przez długi czas po przekwitnięciu. Odmiana ta idealnie nadaje się do naturalnych i nowoczesnych rabat bylinowych, nad brzegi oczek wodnych, strumieni, do miejsc półcienistych, na obrzeża ścieżek oraz do nasadzeń wprowadzających lekki ruch. Świetnie komponuje się z jeżcówzkami, szałwiami, wierzbownikami, wierzbawkami, dzwonkami, dąbrówkami, paprociami, sasankami i astrami jesiennymi. Kwiatostany nadają się do cięcia oraz suszenia.

Uprawa: Odporna trawa ozdobna do stanowisk słonecznych i półcienistych. Najlepiej rozwija się w świeżym i wilgotnym mikroklimacie, na przykład przy oczkach wodnych, strumieniach, na półcienistych rabatach, pod wyższymi krzewami lub wśród bylin, gdzie gleba w lecie nie wysycha całkowicie. Osłona od wiatru nie jest konieczna; przewiewne stanowisko sprzyja sztywniejszemu wzrostowi i ogranicza gnicie starszych kęp. Gleba powinna być próchniczna, przepuszczalna, gliniasta lub gliniasto-piaszczysta, stale lekko wilgotna, o pH około 5,5–7,0. W cięższej glebie pomaga dodatek kompostu i drobnego żwiru, natomiast w lekkiej glebie piaszczystej korzystne jest ściółkowanie, które zatrzymuje wilgoć.Zalecany rozstaw to 40–50 cm, w grupach stosuje się 4–6 roślin na m². Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie; zakorzenione kępy zniosą krótkotrwałą suszę, jednak przy długotrwałym braku wody końcówki liści wysychają, a kwiatostany są niższe. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną odpowiedni będzie kompost. Wysokie dawki azotu sprzyjają zbyt miękkiemu wzrostowi i pokładaniu się rośliny. Suche źdźbła i liście przycina się pod koniec zimy lub wczesną wiosną przed wypuszczeniem pędów, na wysokości około 5–10 cm nad ziemią. Kwitnienie trwa od czerwca do sierpnia; delikatne wiechy pozostają dekoracyjne również po przekwitnięciu i nadają się do cięcia oraz suszenia. W donicy wymaga przepuszczalnego substratu, drenażu i regularniejszego podlewania. Mrozoodporność wynosi około −25 do −30 °C. Choroby występują rzadko; w zbyt mokrej glebie może gnić podstawa kępy, przy suszy mogą pojawić się przędziorki, a pod ciężkim śniegiem dochodzi do pokładania się starych źdźbeł.

Autor: Kristýna | Rewizja: 29.06.2026