Śmiałek darniowy 'Pixie Fountain' Deschampsia cespitosa 'Pixie Fountain'

Opis szczegółowy produktu

Śmiałek darniowy 'Pixie Fountain' - zwarta odmiana wieloletniej trawy ozdobnej o gęstej kępie i delikatnie łukowatych kwiatostanach. Gatunek Deschampsia cespitosa rośnie w Europie, Azji, Afryce Północnej oraz w chłodniejszych rejonach innych kontynentów na wilgotnych łąkach, skrajach lasów, wysiękach źródliskowych i w położeniach górskich. Odmiana 'Pixie Fountain' została wprowadzona do uprawy przez firmę Jelitto Seeds i należy do niższych form śmiałka darniowego. Liście osiągają wysokość około 30–45 cm, w czasie kwitnienia roślina dorasta do 60–90 cm, a szerokość kępy wynosi 40–50 cm. Liście są wąskie, zielone do ciemnozielonych, gęsto kępiaste, a w łagodne zimy częściowo zimozielone. Od czerwca do sierpnia wyrastają delikatne, łukowato wzniesione wiechy. Kwiatostany mają początkowo barwę purpurowobrązową do kremowej, a w ciągu lata stopniowo przechodzą w odcienie brązowe i złotawosłomkowe. Cała odmiana sprawia wrażenie lekkiej, a przy tym zachowuje bardziej zwarte rozmiary niż wyższe śmiałki. Nadaje się do mniejszych rabat bylinowych, na obrzeża ścieżek, nad oczka wodne, do półcienistych partii ogrodu, do pojemników, a także jako delikatne przejście między bylinami a niskimi krzewami. Dobrze komponuje się z bodziszkami, przywrotnikami, funkiami, paprociami, szałwiami, tawułkami, miodunkami, pluskwicami i niskimi krzewami ozdobnymi. Kwiatostany można ciąć i suszyć.

Uprawa: Odporna trawa ozdobna na stanowiska słoneczne do półcienistych. Najlepiej rośnie w świeżym lub wilgotniejszym mikroklimacie, na przykład przy oczkach wodnych, strumieniach, na półcienistych rabatach, pod wyższymi drzewami i krzewami lub między bylinami, gdzie gleba latem całkowicie nie przesycha. Osłonięte stanowisko nie jest konieczne, przewiewne miejsce sprzyja zwartszemu wzrostowi i ogranicza gnicie starszych kęp. Gleba powinna być próchniczna, przepuszczalna, gliniasta do gliniasto-piaszczystej, stale lekko wilgotna, o pH około 5,5–7,0. W cięższej glebie pomaga dodatek kompostu i drobnego żwiru, w lekkiej glebie piaszczystej korzystnie działa ziemia liściowa i ściółka zatrzymująca wilgoć. Zalecana rozstawa wynosi 40–50 cm, w grupach sadzi się 4–6 roślin na m². Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie, ukorzenione kępy znoszą krótką suszę, jednak przy długotrwałym niedoborze wody zasychają końcówki liści, a kwiatostany są niższe. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną zaleca się kompost. Wysokie dawki azotu sprzyjają miękkiemu wzrostowi i wyleganiu. Suche źdźbła i liście ścina się pod koniec zimy lub wczesną wiosną przed rozpoczęciem wegetacji, około 5–10 cm nad ziemią. Kwitnienie trwa od czerwca do sierpnia, delikatne wiechy pozostają dekoracyjne także po przekwitnięciu i nadają się do cięcia oraz suszenia. W pojemniku wymaga przepuszczalnego podłoża, drenażu i częstszego podlewania. Mrozoodporność wynosi około −25 do −30 °C. Choroby występują rzadko, w przemokniętej glebie może gnić podstawa kępy, podczas suszy pojawiają się przędziorki, a pod ciężarem śniegu stare źdźbła mogą się wylegać. 

Autor: Kristýna | Rewizja: 30.06. 2026