Śmiałek darniowy 'Tauträger' Deschampsia caespitosa 'Tauträger'

Opis szczegółowy produktu

Śmiałek darniowy 'Tauträger' - delikatna ozdobna odmiana wieloletniej trawy z rodziny wiechlinowatych. Gatunek Deschampsia cespitosa rośnie w Europie, Azji, Afryce Północnej i w chłodniejszych rejonach innych kontynentów, na wilgotnych łąkach, w miejscach źródliskowych, na skrajach lasów i w położeniach górskich. Odmiana 'Tauträger' tworzy gęstą, zwartą kępę wąskich zielonych liści i należy do traw, które wnoszą na rabatę światło, ruch i delikatną fakturę bez wyraźnej masy. Kępa liści dorasta do około 40–60 cm, w czasie kwitnienia do 80–100 cm, a szerokość wynosi zwykle 50–60 cm. Od czerwca do sierpnia wyrastają cienkie źdźbła z luźnymi wiechami, które w porannej rosie i pod światło połyskują. Kwiatostany początkowo mają beżowe, srebrzyste i zielonkawe odcienie, później przechodzą w złocistą aż jasnosłomkową barwę. Po przekwitnieniu pozostają dekoracyjne i tworzą delikatny zimowy rysunek. Odmiana nadaje się na naturalistyczne i nowoczesne rabaty bylinowe, do oczek i strumieni, w półcieniste partie ogrodu, na obrzeża ścieżek i do nasadzeń grupowych. Dobrze komponuje się z bodziszkami, funkiami, paprociami, żurawkami, tawułkami, szałwiami, liliowcami, pluskwicami i jesiennymi zawilcami. Kwiatostany nadają się na kwiat cięty i do suszenia.

Uprawa: Odporna trawa ozdobna na stanowiska słoneczne i półcieniste. Najlepiej rośnie w świeżym lub wilgotniejszym mikroklimacie, na przykład przy oczkach wodnych, strumieniach, na półcienistych rabatach, pod wyższymi drzewami i krzewami lub wśród bylin, gdzie gleba latem nie wysycha całkowicie. Osłona przed wiatrem nie jest konieczna, przewiewne stanowisko sprzyja zwartszemu wzrostowi i ogranicza gnicie starszych kęp. Gleba powinna być próchniczna, przepuszczalna, gliniasta do gliniasto-piaszczystej, stale lekko wilgotna, o pH około 5,5–7,0. W cięższej glebie pomaga dodatek kompostu i drobnego żwiru, w lekkiej glebie piaszczystej korzystna jest ziemia liściowa i ściółka zatrzymująca wilgoć. Zalecana rozstawa wynosi 40–50 cm, w grupach sadzi się 4–6 roślin na m². Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie, ukorzenione kępy znoszą krótką suszę, ale przy długotrwałym braku wody zasychają końcówki liści, a kwiatostany bywają niższe. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną odpowiedni jest kompost. Wysokie dawki azotu sprzyjają miękkiemu wzrostowi i wyleganiu. Suche źdźbła i liście ścina się pod koniec zimy lub wczesną wiosną przed ruszeniem wegetacji, około 5–10 cm nad ziemią. Kwitnienie trwa od czerwca do sierpnia, delikatne wiechy pozostają dekoracyjne także po przekwitnieniu i nadają się na kwiat cięty i do suszenia. W pojemniku wymaga przepuszczalnego podłoża, drenażu i częstszego podlewania. Mrozoodporność wynosi około −25 do −30 °C. Choroby występują rzadko, w przemokniętej glebie może gnić podstawa kępy, w czasie suszy pojawiają się przędziorki, a pod ciężkim śniegiem wylegają stare źdźbła. 

Autor: Kristýna | Rewizja: 30.06. 2026