Śnieguliczka Chenaulta 'Hancock' Symphoricarpos chenaultii 'Hancock'

Opis szczegółowy produktu

Śnieguliczka Chenaulta 'Hancock' – niski, szeroko rozłożysty liściasty kultivar śnieguliczki, ceniony przede wszystkim za zdolność do szybkiego pokrywania gleby, nieobsługowość oraz dobrą odporność na niesprzyjające warunki. Śnieguliczka Chenaulta jest hybrydą gatunków Symphoricarpos microphyllus i Symphoricarpos orbiculatus. Kultivar ‘Hancock’ tworzy długie, łukowate pędy, które w kontakcie z glebą łatwo się ukorzeniają, dlatego znajduje zastosowanie głównie jako roślina okrywająca. Rośnie szybko, gęsto i wyraźnie wszerz. W wieku dojrzałym zazwyczaj osiąga wysokość około 0,5–1 m i szerokość od 1,5 do 2,5 m. Pędy są długie, cienkie, łukowato zwisające lub płożące. W kontakcie z ziemią mogą się ukorzeniać, dzięki czemu roślina stopniowo tworzy gęste, zwarte skupiska i skutecznie hamuje wzrost chwastów. Liście są drobne, naprzeciwległe, jajowate do eliptycznych, o długości około 1–3 cm, ciemno- lub szarozielone na wierzchu i jaśniejsze od spodu. Jesienią, przed opadnięciem, mogą przebarwiać się na odcienie żółte. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Kwiaty są drobne, dzwoneczkowate do lejkowatych, bladoróżowe lub różowobiałe, zebrane w niewielkie pęczki w kątach liści i na końcach pędów. Pojedyncze kwiaty nie są zbyt rzucające się w oczy, stanowią jednak źródło nektaru dla pszczół, trzmieli i innych zapylających owadów. Po przekwitnięciu tworzy drobne, kuliste do jajowatych owoce, które dojrzewają głównie od września do października. Mają kolor różowy do purpuroworóżowego, czasem z białym nalotem, i mogą pozostawać na gałęziach nawet po opadnięciu liści. Owoce nie są przeznaczone do spożycia i mogą powodować problemy trawienne.

Uprawa: W naszych warunkach uprawa jest zazwyczaj bezproblemowa. Najlepiej owocuje w pełnym słońcu, w półcieniu pozostaje żywotny, tylko z nieco słabszym zawiązaniem owoców. Odpowiadają mu przepuszczalne do zwykłych gleb ogrodowych, znosi okresy suszy po ukorzenieniu, a jednocześnie toleruje środowisko miejskie. Zalecany zakres pH jest szeroki, około 5,5–8,0, dobry drenaż jest wskazany w cięższych glebach gliniastych. Sadzenie roślin w pojemnikach odbywa się od marca do listopada poza okresem mrozów, po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie do ukorzenienia. Nawożenie kompostem wiosną wspomaga odrost, w doniczkach sprawdza się umiarkowana dawka długo działającego nawozu i podłoże z dodatkiem składnika mineralnego. Cięcie zazwyczaj przeprowadza się późną zimą do wczesnej wiosny, przycinając starsze pędy w celu zagęszczenia i lepszego owocowania, część pędów można pozostawić dla wcześniejszego kwitnienia. Kora lub zrębki jako ściółka stabilizują wilgotność i temperaturę gleby. Mrozoodporność tej grupy śnieguliczek podawana jest w przybliżeniu do -29 °C. Dla zwartej grupy przyjmuje się około 1–2 roślin na m², dla niskiego żywopłotu wybiera się rozstaw około 0,7–0,8 m, co odpowiada mniej więcej 1,5 rośliny na metr.

Autor: Kamila | Rewizja: 07.09.2026