Śnieguliczka Doorenbosa 'Magic Berry' Symphoricarpos × doorenbosii 'Magic Berry'

Opis szczegółowy produktu

Śnieguliczka Doorenbosa 'Magic Berry' - opadowa śnieguliczka mieszańcowa ceniona za obfite skupienia różowopurpurowych owoców. Grupa śnieguliczek Doorenbosa powstała z krzyżowania gatunków północnoamerykańskich, zwłaszcza Symphoricarpos albus var. laevigatus, S. orbiculatus i S. × chenaultii, a w ogrodach przyjęła się dzięki większym i barwniejszym owocom. 'Magic Berry' rośnie jako gęsty, obficie rozgałęziony krzew o wysokości około 1–1,5 m i podobnej szerokości, starsze rośliny przy swobodnym wzroście mogą nieco rozrastać się przez odrosty. Roczne przyrosty wynoszą 15 - 25 cm, w zależności od warunków uprawy. Liście są naprzeciwległe, owalne, ciemnozielone, jesienią żółkną jedynie nieznacznie. W czerwcu i lipcu pojawiają się drobne białe do jasnoróżowych dzwonkowate kwiaty w krótkich gronach, które przyciągają pszczoły i trzmiele. Od sierpnia do września dojrzewają efektowne, kuliste do lekko owalnych owoce w odcieniach różu, liliowym i purpurowym. Gęste skupienia utrzymują się na gałęziach do zimy i po opadnięciu liści tworzą wyrazisty barwny efekt. Owoce nie są przeznaczone do spożycia. Odmiana nadaje się do swobodnie rosnących żywopłotów, grup krzewów, ogrodów naturalistycznych, zieleni miejskiej i zimowych nasadzeń dekoracyjnych. Pięknie komponuje się z dereniami, kalinami, tawułami, trawami ozdobnymi, rozchodnikami i jesiennymi astrami.

Uprawa: W naszych warunkach klimatycznych uprawa jest zazwyczaj bezproblemowa. Najobficiej owocuje w pełnym słońcu, w półcieniu pozostaje żywotna, jedynie z nieco słabszym zawiązywaniem owoców. Odpowiadają jej gleby przepuszczalne do przeciętnych gleb ogrodowych, po ukorzenieniu znosi okresy suszy, a przy tym toleruje warunki miejskie. Zalecany zakres pH jest szeroki, około 5,5–8,0, w cięższych glebach gliniastych wskazany jest dobry drenaż. Rośliny w pojemniku sadzi się od marca do listopada poza okresem mrozów, po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie aż do ukorzenienia. Nawożenie kompostem wiosną wspiera rozrastanie się krzewu, w pojemnikach sprawdza się umiarkowana dawka nawozu o spowolnionym działaniu oraz podłoże z domieszką składnika mineralnego. Cięcie wykonuje się zwykle pod koniec zimy lub wczesną wiosną, skracając starsze pędy dla zagęszczenia i lepszego owocowania, część pędów można pozostawić dla wcześniejszego kwitnienia. Ściółka z kory lub zrębków stabilizuje wilgotność i temperaturę gleby. Mrozoodporność śnieguliczek z tej grupy podaje się na około -29 °C. Do zwartej grupy przyjmuje się około 1–2 rośliny na m², do niskiego żywopłotu stosuje się rozstaw około 0,7–0,8 m, co odpowiada mniej więcej 1,5 rośliny na metr.

Autor: Kristýna | Rewizja: 26.06. 2026