Śnieżyczka Woronowa Galanthus woronowii

Opis szczegółowy produktu

Przebiśnieg Woronowowa – kompaktowy kultivar botaniczny przebiśniega o efektownych, błyszczących zielonych liściach i białych, zwisających kwiatach. Naturalnie pochodzi z Kaukazu, północno-wschodniej Turcji i przyległych części Azji Zachodniej, gdzie rośnie w jasnych lasach, zaroślach i wilgotnych siedliskach z glebą próchniczą. W ogrodzie tworzy niskie kępy z cebulek, które w odpowiednich warunkach stopniowo się rozrastają. Liście są szersze, wstęgowe, w kolorze od jasnego do świeżego zielonego, często wyraźnie błyszczące, co pozwala łatwo odróżnić ten gatunek od srebrzystozielonego przebiśniega Elwesy. W czasie kwitnienia osiąga wysokość około 10–15 cm i szerokość 8–15 cm. Kwiaty są białe, zwisające, dzwoneczkowate, składające się z trzech dłuższych zewnętrznych i trzech krótszych wewnętrznych listków okwiatu z zielonym rysunkiem. Kwitnie bardzo wcześnie, zazwyczaj od lutego do marca, w zależności od przebiegu zimy i lokalizacji. Zapach jest delikatny, miodowy, najlepiej wyczuwalny przy łagodnej pogodzie. Kultivar sprawdzi się pod drzewami i krzewami liściastymi, w rabatach leśnych, skalniakach, przedogródkach, partiach naturalnych oraz w mniejszych pojemnikach. Dzięki błyszczącemu ulistnieniu wygląda świeżo nawet po przekwitnięciu, aż do momentu, gdy liście stopniowo zżółkną i znikną. Dobrze komponuje się z szafranami, krokusami, cyklamenami, tymiotkami, hepatykami, jaskrami i drobnymi paprociami. Roślina nie jest przeznaczona do spożycia.

Uprawa: Właściwa lokalizacja to półcień lub jasne, cieniste miejsce, idealnie pod drzewami i krzewami liściastymi, gdzie rośliny mają w zimie i przedwiośniu wystarczająco dużo światła, a latem naturalny, chłodniejszy cień. Gleba powinna być próchniczna, przepuszczalna, lekko wilgotna, ale dobrze zdrenowana, o pH około 6,0–7,5. Cebulki sadzi się najczęściej od września do listopada, na głębokość około 5–8 cm, w odstępach 5–8 cm. Przy sadzeniu powierzchniowym przyjmuje się około 40–80 cebulek na m² w zależności od pożądanej gęstości. Podczas sadzenia warto wymieszać glebę z liściówką lub dojrzałym kompostem; ciężka gleba wymaga dodatku drenażowego z piasku lub drobnego żwiru. Po posadzeniu należy utrzymać umiarkowaną wilgotność; w czasie wiosennego wzrostu gleba nie może całkowicie wyschnąć. Latem, po obumarciu liści, przebiśniegi lepiej znoszą okresy suszy, jednak długotrwałe przesychanie cebulek im nie służy. Nawożenie powinno być oszczędne; odpowiedni będzie kompost, liściówka lub słaba dawka nawozu do roślin cebulowych po przekwitnięciu. Liście pozostawia się do naturalnego zżółknięcia i obumarcia, ponieważ odżywiają cebulkę na kolejny sezon. Ściółkowanie liściówką pomaga utrzymać wilgoć i naśladuje środowisko leśne. W doniczce niezbędny jest otwór odpływowy, przepuszczalne podłoże oraz ochrona przed przemarznięciem i przelaniem. Mrozoodporność w gruncie wynosi około -25 do -29 °C. Najczęstszymi problemami są gnicie cebulek w mokrej glebie, szara pleśń, pleśń przebiśniegowa oraz uszkadzanie młodych liści przez ślimaki.

Więcej na: Instrukcja uprawy roślin cebulowych