Sosna limba var. sibirica

Opis szczegółowy produktu

Sosna limba odmiana syberyjska - znana również jako limba syberyjska lub sosna syberyjska, jest podgatunkiem sosny limby pochodzącym z Syberii, Uralu i Ałtaju. Jest to bardzo wytrzymały, wolno rosnący gatunek iglasty o gęstej koronie i miękkim, dekoracyjnym igliwiu, charakteryzujący się ekstremalną odpornością na zimno i niskimi wymaganiami, co czyni go idealnym drzewem do trudnych warunków klimatycznych. Rośnie powoli, w młodym wieku bardzo gęsto i wąsko stożkowato, później może tworzyć szerszą koronę. W naszych warunkach dorasta do 10–15 metrów wysokości, ale wzrost jest bardzo powolny. Igły są ułożone w pęczkach po pięć, miękkie, do 10 cm długości, intensywnie zielone do niebieskawych, od spodu srebrzyste. Drewno jest wysokiej jakości, ale w ogrodnictwie ceniona jest głównie jako drzewo krajobrazowe i ozdobne. Wykorzystywana jest w ogrodach ozdobnych, nasadzeniach krajobrazowych, ogrodach naturalnych i górskich, a także ceniona za długowieczność i minimalne wymagania pielęgnacyjne. Ze względu na swoją naturalną elegancję i miękkie igły sprawdzi się również jako soliter lub w połączeniu z wrzosami, rododendronami czy innymi drzewami iglastymi.

Limba syberyjska - Pinus cembra to drzewo osiągające wysokość około 18-22 m, charakteryzujące się powolnym wzrostem. Charakterystyczną cechą jest jej gęsta, stożkowato smukła korona, sięgająca niemal do ziemi, co nadaje drzewu majestatyczny wygląd. Igły mają srebrzysto-zielono-niebieski kolor i są ułożone po pięć w jednym pęczku. Długość igieł mieści się w przedziale 6-12 cm, a szerokość wynosi około 1 mm. Sprawia wrażenie bardzo delikatnej. Igły są gęsto skupione i odstają od gałęzi, które są również gęsto obsadzone, co nadaje limbie zwartego i pełnego wyglądu. Na wewnętrznej stronie igieł znajdują się białawe paski aparatów szparkowych, podczas gdy grzbiet igieł jest ciemnozielony i pozbawiony aparatów szparkowych. Szyszki limby syberyjskiej mierzą 5-8 cm długości i 4-5 cm szerokości. W stanie niedojrzałym szyszki mają fioletowawy odcień, a po dojrzeniu nabierają brązowego koloru. Limba syberyjska jest rozpowszechniona głównie w górskich rejonach Europy Środkowej. W Czechach drzewo to jest często wykorzystywane w nasadzeniach ozdobnych ze względu na swoją wartość estetyczną oraz w nasadzeniach leśnych ze względu na wyraźną odporność na niekorzystne warunki. Limba syberyjska staje się cennym wkładem w zróżnicowane spektrum zieleni, gdzie pełni nie tylko funkcję estetyczną, ale także ekologiczną.

Uprawa: jest całkowicie mrozoodporna (do –50 °C), odporna na wiatr, dobrze znosi również surowe warunki klimatyczne. Preferuje głębszą, przepuszczalną, lekko kwaśną glebę i słoneczne stanowisko, ale toleruje również umiarkowane zacienienie.