Sosna zwyczajna 'Mario' Pinus sylvestris 'Mario'

Opis szczegółowy produktu

Sosna zwyczajna 'Mario' - odmiana sosny zwyczajnej o powolnym wzroście i zwartym, gęstym pokroju. Zielone igły wyrastają parami. Po około dziesięciu latach osiąga 50 cm wysokości i 60 cm szerokości. Znakomita odmiana do małych i średnich ogrodów, ogrodów skalnych i wrzosowisk oraz do uprawy w pojemnikach.

Sosna zwyczajna to drzewo iglaste znane z odporności i występowania w bardzo różnych siedliskach. Może osiągać 20–35 m wysokości i ma stożkowatą koronę, która z wiekiem staje się mniej regularna i bardziej otwarta. Igły są szarozielone, długości około 4–7 cm, zebrane po dwie w pęczkach. Pąki zimowe są żywiczne, jajowate do podłużnie jajowatych. Młode pędy i igły mają charakterystyczny żywiczny zapach. Sosna zwyczajna ma szerokie zastosowanie zarówno w leśnictwie, jak i w architekturze krajobrazu. Często sadzi się ją dla drewna, ale także jako drzewo ozdobne w parkach i ogrodach. Dzięki odporności i zdolności znoszenia różnych warunków jest chętnie wybierana do tworzenia żywopłotów i zalesiania większych powierzchni. Na otwartych przestrzeniach tworzy zwykle malownicze korony i doskonale komponuje się z drzewami liściastymi, takimi jak dęby, glediczja, robinia akacjowa, perełkowiec japoński, grab i głóg. Efektowne zestawienia można uzyskać z brzozami, jałowcami, wrzosem i rododendronami. Odpowiednim miejscem są większe wrzosowiska, natomiast mniejsze, karłowe odmiany doskonale nadają się do większych ogrodów skalnych, zieleni w przenośnych pojemnikach oraz do aranżacji na dachach i tarasach. W ten sposób można wykorzystać także gatunek podstawowy, jeśli poświęci się nieco czasu na formowanie przez uszczykiwanie rozwijających się pędów. Wyrazista, rdzawa kora przyciąga wzrok i optycznie wysuwa drzewo na pierwszy plan. To silne wrażenie wykorzystuje się w architekturze krajobrazu zwłaszcza tam, gdzie pnie efektownie lśnią na tle czerwieniejącego zachodu słońca. Sosna ta jest również symbolem wielu krajów europejskich i często wiąże się z ich tradycjami kulturowymi. Odporność i wszechstronne zastosowanie czynią ją ważnym elementem wielu krajobrazów i ekosystemów.

Uprawa: Sosny są niewymagającymi iglakami. Dzięki głęboko sięgającym korzeniom nadają się także na stanowiska wietrzne. Barwa igieł zależy od gatunku, szyszki mają kształt stożkowaty - po dojrzeniu otwierają się i szybko opadają. Wzrost można ograniczać przez uszczykiwanie 2/3 nowych świec (przyrostów). Sadzi się je na suchszych stanowiskach z dostateczną ilością światła (młode sosny nie znoszą nadmiaru słońca i wymagają ochrony), a gleba powinna być raczej piaszczysto-gliniasta. Po posadzeniu podlewa się umiarkowanie, utrzymując podłoże wilgotne, ale nie przemoczone.