Sosna zwyczajna 'Rotstein' na pniu Pinus sylvestris 'Rotstein'

Opis szczegółowy produktu

Sosna zwyczajna 'Rotstein' na pniu - atrakcyjna karłowa odmiana sosny zwyczajnej, wyhodowana w Niemczech, która wyróżnia się regularnym, kulistym pokrojem, niebieskozielonymi igłami i powolnym tempem wzrostu. Dzięki szczepieniu na pniu powstaje eleganckie miniaturowe drzewko o gęstej, kulistej koronie, które stanowi wyrazisty element architektoniczny także w mniejszych ogrodach. Korona rośnie bardzo powoli – roczne przyrosty wynoszą zaledwie około 5 cm. Tworzy zwartą, gęstą, równomiernie kulistą głowę. Igły są krótsze, sztywne, lekko skręcone, matowo niebieskozielone, wyrastające po dwie w pęczku. Ten odcień pozostaje wyrazisty również zimą, co zapewnia roślinie dekoracyjność przez cały rok. Dzięki kulistemu kształtowi na pniu ta odmiana jest idealnym wyborem do małych ogrodów, pojemników na tarasie, nowoczesnych i japońskich kompozycji, przedogródków, a także jako soliter na trawniku. W nasadzeniach prezentuje się bardzo elegancko i zwarto, a dzięki powolnemu wzrostowi przez długi czas zachowuje stabilny kształt bez konieczności zabiegów.

Sosna zwyczajna to drzewo iglaste znane z odporności i występowania w różnych typach środowisk. Może osiągać wysokość 20–35 metrów i ma stożkowatą koronę, która z wiekiem staje się mniej regularna i bardziej luźna. Jej igły są szarozielone, długości około 4–7 cm, ułożone po dwie w pęczkach. Pąki zimowe są żywiczne, jajowate do podłużnie jajowatych. Świeże pędy i igły mają charakterystyczny zapach żywicy. Sosna zwyczajna ma szerokie zastosowanie w leśnictwie i architekturze krajobrazu. Często sadzi się ją dla drewna, ale także jako drzewo ozdobne w parkach i ogrodach. Dzięki odporności i zdolności znoszenia różnych warunków jest popularnym wyborem do zakładania żywopłotów czy zalesiania większych powierzchni. Na otwartych przestrzeniach sosna zwyczajna tworzy zwykle malownicze korony i doskonale komponuje się z drzewami liściastymi, takimi jak dęby, glediczja, robinia, perełkowiec, grab i głóg. Efektowne połączenia można uzyskać z brzozami, jałowcami, wrzosem i rododendronami. Większe wrzosowiska stanowią dla niej odpowiednie środowisko, natomiast mniejsze, karłowe odmiany są idealne do większych ogrodów skalnych, zieleni w pojemnikach lub do aranżacji na dachach i tarasach. W ten sposób można wykorzystać także gatunek podstawowy, jeśli poświęci się trochę czasu na formowanie poprzez uszczykiwanie rozwijających się pędów. Jej wyrazista, rdzawa kora jest atrakcją wizualną, która optycznie wysuwa drzewo na pierwszy plan. To silne wrażenie wizualne wykorzystuje się w architekturze krajobrazu przede wszystkim tam, gdzie pnie efektownie lśnią na tle czerwieniejącego zachodu słońca. Sosna ta jest również symbolem wielu krajów europejskich i często wiąże się ją z ich tradycjami kulturowymi. Odporność i wszechstronne zastosowanie czynią ją ważną częścią wielu krajobrazów i ekosystemów.

Uprawa: Sosny to mało wymagające drzewa iglaste. Dzięki głęboko sięgającym korzeniom nadają się także na stanowiska wietrzne. Barwa igieł zależy od gatunku, szyszki mają kształt stożkowaty - po dojrzeniu otwierają się i od razu opadają. Wzrost można ograniczać przez uszczykiwanie 2/3 nowych świec (pędów). Sadzi się je na suchszych stanowiskach z dużą ilością światła (młode sosny nie znoszą zbyt silnego słońca i należy je chronić), gleba powinna być raczej piaszczysto-gliniasta. Po posadzeniu podlewa się umiarkowanie, utrzymując podłoże wilgotne, ale nie przemoczone.