Sosna zwyczajna 'Skjak II' Pinus sylvestris 'Skjak II'

Opis szczegółowy produktu

Sosna zwyczajna 'Skjak II' - zwarta odmiana o początkowo zaokrąglonym, później raczej stożkowym pokroju. Rośnie powoli do wysokości 70 cm. Cechą charakterystyczną jest żółte zabarwienie igieł, które pojawia się jesienią i utrzymuje się aż do wiosny.

Sosna zwyczajna to drzewo iglaste znane z odporności i występowania w różnych typach siedlisk. Może osiągać wysokość 20–35 metrów. Ma stożkową koronę, która z wiekiem staje się mniej regularna i bardziej otwarta. Igły są szarozielone, długości około 4–7 cm, zebrane po dwie w pęczkach. Pąki zimowe są żywiczne, jajowate do podłużnie jajowatych. Świeże pędy i igły mają charakterystyczny żywiczny zapach. Sosna zwyczajna ma szerokie zastosowanie w leśnictwie i w architekturze krajobrazu. Często sadzi się ją dla drewna, ale także jako drzewo ozdobne w parkach i ogrodach. Dzięki odporności i zdolności znoszenia różnych warunków jest popularnym wyborem do zakładania żywopłotów i zalesiania większych powierzchni. Na otwartych przestrzeniach sosna zwyczajna tworzy zwykle malownicze korony. Świetnie komponuje się z drzewami liściastymi, takimi jak dęby, glediczja, robinia akacjowa, perełkowiec japoński, grab i głóg. Efektowne połączenia można uzyskać z brzozami, jałowcami, wrzosem i rododendronami. Większe wrzosowiska stanowią dla niej odpowiednie otoczenie. Mniejsze, karłowe odmiany doskonale nadają się do większych ogrodów skalnych, do zieleni w pojemnikach oraz do aranżacji na dachach i tarasach. W ten sposób można wykorzystać również gatunek podstawowy, jeśli poświęci się nieco czasu na formowanie przez uszczykiwanie wyrastających pędów. Wyrazista, rdzawa kora przyciąga wzrok i optycznie wysuwa drzewo na pierwszy plan. To silne wrażenie wizualne wykorzystuje się w architekturze krajobrazu przede wszystkim tam, gdzie pnie efektownie lśnią na tle czerwieniejącego zachodu słońca. Sosna ta jest także symbolem wielu krajów europejskich i często wiąże się z ich tradycjami kulturowymi. Dzięki odporności i wszechstronnemu zastosowaniu stanowi ważny element wielu krajobrazów i ekosystemów.

Uprawa: Sosny są niewymagającymi drzewami iglastymi. Dzięki głęboko sięgającym korzeniom nadają się także na stanowiska wietrzne. Barwa igieł zależy od gatunku. Szyszki mają kształt stożkowaty, po dojrzeniu otwierają się i od razu opadają. Wzrost można ograniczać przez uszczykiwanie 2/3 nowych świec (przyrostów). Sosny sadzi się na suchsze stanowiska z dużą ilością światła. Młode sosny nie znoszą nadmiaru słońca i wymagają ochrony. Gleba powinna być raczej piaszczysto-gliniasta. Po posadzeniu podlewa się umiarkowanie i utrzymuje podłoże wilgotne, ale nie przemoczone.