Stachiurek chiński 'Celina' Stachyurus chinensis 'Celina'

Opis szczegółowy produktu

Stachiurek chiński 'Celina' - krzew liściasty z rodziny stachiurkowatych (Stachyuraceae), pochodzący z Azji Wschodniej, zwłaszcza z Chin. Odmianę 'Celina' wyselekcjonowała w Belgii Jelena de Belder w arboretum Hemelrijk. Zasłynęła wyjątkowo długimi, zwisającymi kwiatostanami, które na dojrzałych roślinach osiągają około 20–25 cm. Pąki kwiatowe zawiązują się już pod koniec lata i zimują na roślinie, dzięki czemu pierwsze barwy pojawiają się bardzo wcześnie. Pod koniec zimy i wczesną wiosną, w cieplejszych rejonach już pod koniec lutego, a częściej w marcu i kwietniu, z nagich pędów zwisają „ogonki” z 25–60 drobnymi, kielichowatymi, jasnożółtymi kwiatami o delikatnym zapachu. Młode gałązki mają często purpurowobrązowy odcień, który dodatkowo podkreśla kwiaty. Liście są jajowate do podłużnie lancetowatych, długości 15–20 cm, latem ciemnozielone, a jesienią przebarwiają się na różowo, pomarańczowo i czerwono. Roślina rośnie umiarkowanie szybko, ma szeroki pokrój z łukowato wygiętymi gałęziami. Krzew sprawdza się jako soliter w ogródku przed domem, przy lustrze wody lub w wiosennych kompozycjach z oczarem, magnolią czy zimokwiatem. Kwiaty dostarczają nektaru i pyłku wczesnym zapylaczom, owoce nie nadają się do jedzenia.

Uprawa: Sadzi się go na stanowisku osłoniętym, zacisznym, chronionym przed wysuszającymi zimowymi wiatrami. Odpowiada mu półcień, ewentualnie słońce przy dostatecznej wilgotności gleby. Gleba powinna być próchniczna, żyzna i przepuszczalna, stale umiarkowanie wilgotna, o zalecanym pH około 5,5–7,0. Na glebach silnie wapiennych może wystąpić chloroza, dlatego często sprawdza się dodatek ziemi liściowej i kwaśniejszego podłoża. W Polsce sadzenie przeprowadza się najczęściej od marca do maja oraz ponownie od września do października. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszych dwóch latach i podczas letnich upałów, długotrwała susza objawia się zasychaniem brzegów liści. Ściółkowanie ziemią liściową lub korą pomaga utrzymać równomierną wilgotność i chroni szyjkę korzeniową. Nawożenie przeprowadza się wiosną kompostem lub umiarkowaną dawką nawozu do roślin ozdobnych, latem nie przesadza się z azotem, aby tkanki zdążyły dojrzeć. Kwitnie na pędach zeszłorocznych, dlatego cięcie wykonuje się po kwitnieniu, skracając przekwitłe pędy i w razie potrzeby prześwietlając krzew. W wieku dojrzałym osiąga około 2,5–3,5 m wysokości i szerokości, przy sadzeniu grupowym zachowuje się rozstawę około 1,5–2 m lub przyjmuje się około 1 roślinę na 1 m². Uprawa w dużym pojemniku jest możliwa, wymaga jednak regularnego podlewania i zimowej izolacji pojemnika. Mrozoodporność dojrzałych krzewów określa się na około −18 do −23 °C, młode rośliny i pąki kwiatowe mogą przemarzać podczas bezśnieżnych mrozów, dlatego pomaga zimowa ściółka i tymczasowe okrywanie w pierwszych latach. Stachiurek jest na ogół zdrowy, sporadycznie pojawiają się mszyce.

Autor: Nikol | Rewizja: 29.12.2025