Stewartia kameliowata Stewartia rostrata

Opis szczegółowy produktu

Stewartia pachnąca - rzadki, krzewiasty lub niewielki, liściasty krzew pochodzący z Azji Wschodniej, ceniony przede wszystkim za dekoracyjną korę, elegancki pokrój i wspaniałe kwiaty. Osiąga wysokość 5–10 m przy szerokości 3–6 m i tworzy piramidalny lub szeroko kulisty kształt korony. Pień i starsze gałęzie mają gładką, szarobiałą korę, która łuszczy się cienkimi paskami, nadając drzewu wyrazisty efekt dekoracyjny przez cały rok. Liście są zaczerwienione podczas pączkowania, latem ciemnozielone, a jesienią nabierają czerwonych odcieni. Są owalne, błyszczące, o długości 5–10 cm. Kwiaty pojawiają się w lipcu i sierpniu, są białe z pomarańczowymi pręcikami, o wielkości 5–7 cm, pojedyncze lub po dwa, delikatnie pachnące i atrakcyjne dla ogrodowych zapylaczy. Owoce to niepozorne, podłużne torebki. Nadaje się do nasadzeń soliterowych, ogrodów botanicznych i większych ogrodów prywatnych, gdzie może stanowić dominujący element dzięki korze, kwiatom i jesiennemu ubarwieniu liści.

Uprawa: Wymaga stanowiska słonecznego do półcienistego, z osłoną przed zimnymi wiatrami i ekstremalnym nasłonecznieniem. Preferuje głęboką, próchniczą, dobrze przepuszczalną glebę o lekko kwaśnym do obojętnego odczynie, podłoże powinno być wystarczająco wilgotne, ale bez zastojów wody u korzeni. Nawożenie przeprowadza się w okresie wegetacji, zalecane są zbilansowane nawozy wieloskładnikowe wspierające wzrost i kondycję drzewa, szczególnie u młodych okazów. Podlewanie powinno być regularne, gleba powinna być równomiernie wilgotna, zwłaszcza w pierwszych latach po posadzeniu i w okresie suszy. Przy sadzeniu wielu drzew zaleca się odstęp co najmniej 4–5 metrów, aby osobniki miały wystarczająco miejsca na rozwój korony i systemu korzeniowego. Cięcie wykonuje się jedynie w celu usunięcia suchych, uszkodzonych lub krzyżujących się gałęzi oraz formowania korony, najlepiej wiosną przed rozpoczęciem wegetacji. Jest mrozoodporna, jednak młode rośliny w chłodniejszych rejonach mogą wymagać ochrony strefy korzeniowej ściółką.

Autor: Lucie | Rewizja: 18.2. 2026