Stewia cukrowa Stevia rebaudiana

Opis szczegółowy produktu

Stevia słodka - pochodzi z subtropikalnych obszarów Ameryki Południowej, głównie z Paragwaju i południowej Brazylii, gdzie rośnie na słonecznych, wilgotniejszych łąkach i skrajach lasów. W naturalnym środowisku jest to bylina wieloletnia, jednak w warunkach Europy Środkowej uprawiana jest głównie jako roślina pojemnikowa lub sezonowa. Osiąga wysokość 40–80 cm i szerokość około 30–50 cm, tworząc gęsto rozgałęzione, zwarte kępy. Liście są naprzeciwległe, podłużne, jasno- do średniozielonych, o delikatnie ząbkowanym brzegu. Liście zawierają glikozydy stewiolowe, w tym stewiozyd i rebudiozyd, które są kilkukrotnie słodsze od sacharozy, a jednocześnie nie dostarczają energii. Smak jest słodki, z lekko ziołowym posmakiem. Wykorzystuje się je świeże i suszone, na przykład do herbat, lemoniad, mieszanek owocowych lub deserów. Kwiaty są drobne, białe, zebrane w luźne kwiatostany szczytowe, pojawiają się od sierpnia do października, ale z punktu widzenia uprawy kwitnienie nie jest pożądane, ponieważ przed nim liście osiągają najwyższą słodycz. Odmiana znajduje zastosowanie nie tylko użytkowe, ale także jako ciekawy dodatek do rabat ziołowych lub upraw pojemnikowych.

Uprawa: Do udanej uprawy odmiana wymaga w pełni nasłonecznionego stanowiska z dużą ilością ciepła i osłoniętego od zimnego wiatru. Idealna jest lekka, próchniczna i dobrze przepuszczalna gleba o pH około 6–7. W cięższych glebach zaleca się poprawę drenażu przez dodanie piasku lub perlitu. Sadzenie odbywa się po ustąpieniu wiosennych przymrozków, zazwyczaj w maju, w rozstawie 30-40 cm, co odpowiada około 6-9 roślinom na m². Podlewanie powinno być regularne, ale zrównoważone, ponieważ system korzeniowy źle znosi zarówno nadmierne nawodnienie, jak i długotrwałą suszę. Nawożenie jest wskazane umiarkowane, najlepiej nawozami organicznymi o niższej zawartości azotu, aby uniknąć nadmiernego wzrostu kosztem jakości liści. Zbiór liści odbywa się od lipca do września, najwyższa zawartość substancji słodzących występuje tuż przed rozpoczęciem kwitnienia. W warunkach Republiki Czeskiej odmiana nie jest mrozoodporna, a uszkodzenia występują już przy temperaturach około 0 °C. Aby zachować roślinę przez zimę, zaleca się uprawę w pojemnikach i przeniesienie do jasnego pomieszczenia o temperaturze 10–15 °C. Podczas zimowania ogranicza się podlewanie. Roślina jest stosunkowo odporna na choroby, w niewłaściwych warunkach mogą pojawić się mszyce lub mączniak, zwłaszcza przy wyższej wilgotności i niedostatecznym przepływie powietrza.

Autor: Jana | Rewizja: 23.04. 2026