Stokezja 'Purple Parasols' - Stokesia laevis 'Purple Parasols' Stokesia laevis 'Purple Parasols'

Opis szczegółowy produktu

Stokesia 'Purple Parasols' - to niska, zwarta bylina o efektownych fioletowych kwiatach. Kultywar 'Purple Parasols' został znaleziony jako naturalna mutacja siewki przez Clyda Scotta Warrena w Hebronie w stanie Kentucky w 1993 roku, a w 1998 roku został opatentowany pod numerem PP10660. Roślina tworzy przyziemną rozetę średnio do ciemnozielonych, wąsko lancetowatych, skórzastych liści, które w łagodne zimy mogą częściowo przetrwać. Z kępy wyrastają mocne, pionowe pędy z dużymi kwiatostanami w kolorach od lawendowo-fioletowego, modro-fioletowego po nasycony fiolet. Kwiaty u dorosłych roślin miewają 10–12 cm średnicy, posiadają wyraźnie powcinane płatki i wyglądem przypominają ostropest lub miękki ost. Główne kwitnienie przypada na okres od lipca do września, w ciepłym roku i przy usuwaniu przekwitłych kwiatostanów może trwać aż do jesieni. Wysokość zazwyczaj wynosi od 30–50 cm, szerokość kępy około 35–50 cm. Kwiaty przyciągają ćmy, pszczoły i inne zapylacze, a po cięciu długo zachowują formę w wazonie. Kultywar sprawdzi się w przedniej i środkowej części słonecznych rabat z bylinami, w nasadzeniach naturalnych, przy tarasach, w donicach oraz w połączeniu z szałwiami, jesiennikami, rudzikiem, rozchodnikami, kopytnikiem, niskimi trawami i gwiazdicami.

Uprawa: Preferuje pełne słońce do lekkiego półcienia. W słońcu pędy są mocniejsze, a kwitnienie obfitsze; w gorących nizinach pomaga lekko osłonięte stanowisko z wilgotną, ale przepuszczalną glebą. Gleba powinna być próchniczna, średnio żyzna, dobrze przepuszczalna, świeżo wilgotna do umiarkowanie wilgotnej, kwaśna do obojętnej, o pH około 5,5–7,0. Roślina nie znosi zimowego przelania, ciężkiej, zbitej gleby oraz zastojów wody przy korzeniach. W glebach gliniastych zalecany jest drenaż i domieszka piasku lub drobnego żwiru, natomiast w glebach lekkich pomaga kompost i ściółka ograniczająca letnie przesychanie. Rośliny sadzi się od kwietnia do października, najlepiej wiosną lub na początku jesieni. Zalecany rozstaw to 30–40 cm, przy sadzeniu płaszczyznowym 6–9 sadzonek na m². Po posadzeniu istotne jest regularne podlewanie; zakorzenione rośliny zniosą krótkie okresy suszy, ale najlepiej kwitną w glebie, która całkowicie nie wysycha. Nawożenie powinno być umiarkowane – wiosną cienka warstwa kompostu lub słabsza dawka nawozu do bylin. Przekwitłe pędy należy na bieżąco usuwać, aby przedłużyć kwitnienie; kępę oczyszcza się pod koniec zimy lub wczesną wiosną. W donicy niezbędne jest przepuszczalne podłoże oraz otwór drenażowy. Mrozoodporność podaje się zazwyczaj w granicach od -23 do -29 °C; w mokrej glebie pomaga zimowa ochrona szyjki korzeniowej. Roślina zazwyczaj nie zapada na choroby; ryzykiem są zgnilizny korzeni w mokrej glebie, ślimaki na młodych liściach oraz mączniak przy słabej cyrkulacji powietrza.

Autor: Nikol | Rewizja: 23.06.2026