Sumak octowiec Tiger Eyes 'Bailtiger' PBR Rhus typhina Tiger Eyes 'Bailtiger' PBR

Opis szczegółowy produktu

Sumak octowiec Tiger Eyes 'Bailtiger' PBR - chroniona odmiana sumaka octowca, północnoamerykańskiego drzewa liściastego znanego z wyrazistej architektury gałęzi i ognistego jesiennego przebarwienia. Odmiana powstała w USA jako mutacja formy o wcinanych liściach, Rhus typhina 'Laciniata', a do uprawy wprowadziła ją szkółka Bailey Nurseries. W ogrodach jest ceniona za zwartszy wzrost, delikatnie podzielone liście i wyraźną zmianę barw w ciągu roku. W wieku dojrzałym osiąga około 1,5–2 m wysokości i szerokości. Pokrój jest luźny, krzewiasty do drzewkowatego, z malowniczo rozpostartymi gałęziami i miękko egzotycznym charakterem. Nieparzystopierzaste liście mają drobno wcinane listki na długich, różowoczerwonych ogonkach. Podczas rozwoju są świeżo zielone, wkrótce przechodzą w limonkowożółte do złocistych, a jesienią przebarwiają się na pomarańczowo, szkarłatnie i czerwono. W czerwcu i lipcu mogą pojawić się zielonkawe kwiatostany, a rośliny żeńskie tworzą później czerwonobrązowe owocostany. Owoce nie są przeznaczone do spożycia. Sok mleczny i włoski mogą podrażniać skórę osób wrażliwych, dlatego podczas cięcia wskazana jest ochrona dłoni. Odmiana świetnie prezentuje się na trawniku, przy tarasie, na skarpie, w nowoczesnych nasadzeniach oraz na ciemnym tle drzew iglastych. Dobrze komponuje się z ciemnolistnymi berberysami, tawułami, niskimi sosnami, perowskią, rozchodnikami, rudbekiami i trawami ozdobnymi.

Uprawa:  W naszych warunkach klimatycznych odpowiada mu pełne słońce do lekkiego półcienia, jednak najbardziej intensywne złote i jesienne wybarwienie powstaje na stanowisku słonecznym. Gleba powinna być przepuszczalna, średnio żyzna do uboższej, gliniasto-piaszczysta, piaszczysta lub kamienista, bez długotrwałego zalewania. Odpowiedni jest szeroki zakres pH, około 5,5–8,0. Odmiana znosi warunki miejskie, ciepło, a po ukorzenieniu także suszę. Na zbyt żyznej i wilgotnej glebie może rosnąć luźniej i wytwarzać więcej odrostów. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października. Dla solitera pozostawia się przestrzeń 2–2,5 m, w grupie z niższymi krzewami co najmniej 1,5–2 m od sąsiednich roślin. Po posadzeniu podlewa się do czasu ukorzenienia, później podlewanie ogranicza się do dłuższych okresów suszy. Nawożenie powinno być bardzo oszczędne, zwykle wystarcza niewielka dawka kompostu wiosną. Cięcie wykonuje się wiosną, usuwając gałęzie suche, uszkodzone i nieprawidłowo rosnące. Silniejsze odmładzanie pobudza bujne przyrosty, a czasem także odrosty, dlatego stosuje się je z rozwagą. Odrosty korzeniowe usuwa się w porę, najlepiej wykopując je wraz z fragmentem korzenia. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około −25 do −29 °C. Młodym roślinom w pierwszych zimach dobrze służy ściółka przy korzeniach. W pojemnikach uprawia się głównie młodsze rośliny, z drenażem i ochroną korzeni przed przemarznięciem. 

Autor: Kristýna | Rewizja: 24.06. 2026