Surmia Fargesa Catalpa fargesii f. duclouxii

Opis szczegółowy produktu

Dereń Fargesa - atrakcyjne, średniej wielkości, zrzucające liście drzewo pochodzące z Chin, cenione przede wszystkim za wyjątkowo dekoracyjne kwiaty i elegancki pokrój. W naszych warunkach zazwyczaj dorasta do wysokości 6–10 m i tworzy szerszą, nieregularnie kulistą lub rozłożystą koronę z malowniczo ułożonymi gałęziami. Liście są naprzeciwległe, szerokojajowate do sercowatych, zaostrzone na szczycie, świeżo do średniozielonych, od spodu delikatnie kutnerowate, przy rozwijaniu mogą mieć lekko brązowawy odcień. Największą ozdobą są efektowne, duże, rurkowate kwiaty pojawiające się zazwyczaj w czerwcu do lipca. Mają jasnoróżowe do różowofioletowego zabarwienie z ciemniejszymi plamkami i rysunkiem w gardzieli, które wyglądają bardzo egzotycznie i wyraźnie odróżniają się od powszechnie uprawianej katalpy bignoniowej. Kwiaty są ułożone w luźne wiechy i są atrakcyjne dla zapylaczy. Po przekwitnięciu mogą tworzyć się typowe długie, smukłe torebki strączkowe, które często utrzymują się na drzewie do zimy. Młode rośliny mogą być bardziej wrażliwe na silniejsze mrozy, dlatego wskazane jest sadzenie w cieplejszych miejscach i zimowa ochrona w pierwszych latach po posadzeniu. Dzięki swojemu wyrazistemu kwitnieniu i malowniczej koronie sprawdzi się przede wszystkim jako drzewo soliter w ogrodach ozdobnych lub parkach, gdzie w okresie lata tworzy nieprzeciętny, dominujący element.

Uprawa: Zalecamy wybór ciepłego, osłoniętego stanowiska, najlepiej w pełnym słońcu lub lekkim półcieniu. Właśnie odpowiednia ilość światła sprzyja intensywnemu żółtemu wybarwieniu liści. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, raczej świeżo wilgotna, bez długotrwałego przemoczenia ani ekstremalnego wysychania. Odpowiednie jest lekko kwaśne do neutralnego pH, jednak katalpa należy do tolerancyjnych gatunków drzew i znosi również gleby lekko zasadowe. Po posadzeniu korzystne jest regularne podlewanie i warstwa organicznego mulczu wokół pnia, która ogranicza parowanie i wahania temperatury gleby. W pierwszych latach zaleca się lekkie okrycie zimowe podstawy pnia na chłodniejszych obszarach. Mrozoodporność wynosi około -23 °C, starsze, dobrze ukorzenione drzewa lepiej znoszą zimę, u młodszych osobników wierzchołki gałęzi w zagłębieniach mrozowych mogą czasem przemarzać, ale wiosną zazwyczaj dobrze regenerują. Katalpa dobrze reaguje na cięcie, które wykonuje się po opadnięciu liści lub wczesną wiosną. Cięcie odmładzające pomaga utrzymać zwarty pokrój korony i sprzyja tworzeniu silnych, bogatych w liście pędów. W większych ogrodach drzewa sadzi się pojedynczo, w alejach i nasadzeniach liniowych zaleca się rozstawy 3–5 m w zależności od przewidywanej wielkości korony. Z chorób i szkodników może sporadycznie wystąpić inwazja mszyc lub plamistość liści, zazwyczaj jednak nie mają one zasadniczego wpływu na witalność drzewa. Przy właściwym wyborze stanowiska i podstawowej pielęgnacji jest to wyrazista, długowieczna dominanta ogrodu, łącząca efekt okazałego ulistnienia z przyjemnym cieniem w miesiącach letnich.

Autor: Lucie | Rewizja: 11.2.2026