Surmia okazała Catalpa speciosa

Opis szczegółowy produktu

Surmia okazała - okazałe, szybko rosnące drzewo liściaste pochodzące ze środkowej części USA. W wieku dojrzałym dorasta do 15–20 m wysokości i tworzy szeroką, rozłożystą, a nawet nieregularnie jajowatą koronę. Pień jest prosty, z szarobrązową, podłużnie bruzdowaną korą, która z wiekiem wyraźnie się spękuje. Liście są bardzo duże, szerokojajowate do sercowatych i zaostrzone na wierzchołku. Mają barwę od świeżej do średniej zieleni, a od spodu są jaśniejsze. Po roztarciu mogą wydzielać delikatny aromat. W czerwcu i lipcu drzewo obficie kwitnie efektownymi, rurkowatymi kwiatami o średnicy do 6 cm, zebranymi w wyprostowane wiechy. Kwiaty są czysto białe, z wyraźnym żółtym rysunkiem i purpurowymi kropkami w gardzieli, co nadaje im egzotyczny wygląd. Po przekwitnieniu tworzą się długie, wąskie torebki przypominające strąki, o długości do 40 cm. Często utrzymują się na drzewie także przez zimę i podnoszą jego walory ozdobne. Surmia okazała jest w pełni mrozoodporna, a dzięki szybkiemu wzrostowi stosunkowo wcześnie daje dużo cienia. Najlepiej sprawdza się jako drzewo soliterowe w większych ogrodach, parkach oraz nasadzeniach alejowych, gdzie wyróżnia się potężnym pokrojem i efektownym letnim kwitnieniem.

Uprawa: Zaleca się ciepłe, osłonięte stanowisko, najlepiej w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu. Właśnie odpowiednia ilość światła sprzyja intensywnemu wybarwieniu liści. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna i raczej świeża, wilgotna. Nie toleruje długotrwałego zalewania ani skrajnego przesychania. Odpowiednie jest odczynie lekko kwaśne do obojętnego. Surmia należy jednak do drzew tolerancyjnych i znosi także gleby lekko zasadowe. Po posadzeniu korzystnie działa regularne podlewanie oraz warstwa ściółki organicznej wokół pnia, która ogranicza parowanie i wahania temperatury gleby. W chłodniejszych regionach w pierwszych latach zaleca się lekkie zimowe okrycie podstawy pnia. Mrozoodporność wynosi około −23 °C. Starsze, dobrze ukorzenione drzewa lepiej znoszą zimę. U młodszych egzemplarzy w zastoiskach mrozowych wierzchołki pędów mogą czasem przemarzać, jednak wiosną zwykle dobrze się regenerują. Surmia dobrze reaguje na cięcie, które wykonuje się po opadnięciu liści lub przedwiośniem. Cięcie odmładzające pomaga utrzymać zwartą koronę i pobudza wyrastanie silnych, gęsto ulistnionych pędów. W większych ogrodach drzewa sadzi się pojedynczo. W alejach i nasadzeniach liniowych zaleca się rozstawę 3–5 m, zależnie od spodziewanej wielkości korony. Spośród chorób i szkodników sporadycznie mogą pojawić się mszyce lub plamistości liści, zazwyczaj nie wpływają one jednak istotnie na kondycję drzewa. Przy właściwym wyborze stanowiska i podstawowej pielęgnacji surmia okazała staje się wyrazistą, długowieczną dominantą ogrodu. Łączy efekt okazałego ulistnienia z przyjemnym cieniem w miesiącach letnich.

Autor: Lucie | Rewizja: 11.2. 2026