Surmia wielkokwiatowa 'Pulverulenta' Catalpa speciosa „Pulverulenta”

Opis szczegółowy produktu

Katalpa cudna 'Pulverulenta' - niewielkie do średniej wielkości drzewo liściaste, które w wieku dorosłym osiąga wysokość od 3 do 5 m i szerokość korony około 3 do 4 m. Głównym znakiem rozpoznawczym tego kultiwaru są ogromne, szeroko jajowate liście o sercowatej podstawie. Cała powierzchnia blaszki liściowej jest gęsto pokryta drobnymi białymi i kremowymi plamkami, kropkami oraz marmurkowaniem na jasnozielonym tle, co tworzy ogólne wrażenie srebrzystego ulistnienia. W czerwcu i lipcu drzewo rozkwita dużymi, szeroko dzwonkowatymi kwiatami o białym kolorze, które mają wewnątrz gardziel z żółtymi pasami i purpurowym nakrapianiem. Kwiaty są rozmieszczone w bogatych, wyprostowanych wiechach i rozsiewają delikatny zapach. Po przekwitnięciu tworzą się owoce w postaci bardzo długich, wąskich torebek przypominających strąki fasoli, które pozostają na drzewie nawet po opadnięciu liści. Ciekawostką jest to, że marmurkowanie liści jest genetycznie stabilne i w przeciwieństwie do innych roślin jednogałkowych o liściach panowanych nie cierpi na powrotne zazielenianie pędów. Roślina wykazuje dobrą odporność na niskie temperatury i znosi mrozy do -24 °C. W ogrodzie ta katalpa znajduje zastosowanie przede wszystkim jako wyrazisty, kolorowy soliter w małych i średnich ogrodach, przedogródkach lub nowoczesnych atriach. Dzięki swojemu jasnemu ulistnieniu świetnie rozjaśnia ciemniejsze zakątki ogrodów i tworzy efektowny kontrast w nasadzeniach grupowych z ciemnozielonymi lub purpurowymi krzewami i drzewami. Przy sadzeniu w luźnych grupach drzew zaleca się zachowanie odstępu między poszczególnymi pniami minimum 4 m, aby korona miała wystarczająco miejsca na swój naturalny, półkulisty rozwój.

Uprawa: Zalecamy wybór ciepłego, osłoniętego stanowiska, najlepiej w pełnym słońcu lub lekkim półcieniu. Właśnie odpowiednia ilość światła sprzyja intensywnemu żółtemu wybarwieniu liści. Gleba powinna być głęboka, próchniczna, dobrze przepuszczalna, raczej świeżo wilgotna, bez długotrwałego przemoczenia ani ekstremalnego wysychania. Odpowiednie jest lekko kwaśne do neutralnego pH, jednak katalpa należy do tolerancyjnych gatunków drzew i znosi również gleby lekko zasadowe. Po posadzeniu korzystne jest regularne podlewanie i warstwa organicznego mulczu wokół pnia, która ogranicza parowanie i wahania temperatury gleby. W pierwszych latach zaleca się lekkie okrycie zimowe podstawy pnia na chłodniejszych obszarach. Mrozoodporność wynosi około -23 °C, starsze, dobrze ukorzenione drzewa lepiej znoszą zimę, u młodszych osobników wierzchołki gałęzi w zagłębieniach mrozowych mogą czasem przemarzać, ale wiosną zazwyczaj dobrze regenerują. Katalpa dobrze reaguje na cięcie, które wykonuje się po opadnięciu liści lub wczesną wiosną. Cięcie odmładzające pomaga utrzymać zwarty pokrój korony i sprzyja tworzeniu silnych, bogatych w liście pędów. W większych ogrodach drzewa sadzi się pojedynczo, w alejach i nasadzeniach liniowych zaleca się rozstawy 3–5 m w zależności od przewidywanej wielkości korony. Z chorób i szkodników może sporadycznie wystąpić inwazja mszyc lub plamistość liści, zazwyczaj jednak nie mają one zasadniczego wpływu na witalność drzewa. Przy właściwym wyborze stanowiska i podstawowej pielęgnacji jest to wyrazista, długowieczna dominanta ogrodu, łącząca efekt okazałego ulistnienia z przyjemnym cieniem w miesiącach letnich.

Autor: Lucie | Rewizja: 01.06.2026