Świdośliwa Lamarcka Amelanchier lamarckii

Opis szczegółowy produktu

Świdośliwa Lamarcka - to ustalona w Europie nazwa naturalnego mieszańca pochodzenia amerykańskiego, prawdopodobnie krzyżówki Amelanchier arborea i A. laevis. W parkach i ogrodach zachowuje się jak odporny, ozdobny i jadalny krzew lub niewielkie drzewo, które zdobi ogród przez większą część roku. W uprawie zwykle dorasta do 4–6 m wysokości i 3–4 m szerokości, z wielopniowym pokrojem, choć nie jest on regułą. Nie ma cierni. W idealnych warunkach może osiągnąć nawet 10 m wysokości. Młode liście rozwijają się w odcieniu brązu, latem są intensywnie zielone, a jesienią przebarwiają się na żółto, pomarańczowo, aż po czerwień. W kwietniu i maju, wraz z rozwojem liści, otwierają się czysto białe, gwiaździste kwiaty zebrane w krótsze, luźno wzniesione grona, o delikatnym zapachu, stanowiące wczesny pożytek dla zapylaczy. Po nich pojawiają się kuliste jabłkowate owoce z lekkim nalotem woskowym, w dojrzałości granatowoczarne, zazwyczaj o średnicy 10–14 mm, o przyjemnie słodkim smaku z lekką nutą winną. W naszych warunkach klimatycznych dojrzewają najczęściej od czerwca do początku lipca. Owoce nadają się do bezpośredniego spożycia, do ciast, dżemów, syropów, a także do zamrażania i suszenia. W kompozycjach sprawdza się jako soliter, w nasadzeniach jadalnych oraz jako element swobodnych żywopłotów z wiosennym kwitnieniem i jesienną barwą. Roślina ma delikatny system korzeniowy w wierzchniej warstwie gleby.

Uprawa: Rośliny najlepiej rosną w pełnym słońcu, znoszą też półcień, a ciepłe, osłonięte stanowisko przyspiesza dojrzewanie owoców. Gleba powinna być dobrze przepuszczalna, próchniczna, lekko kwaśna do obojętnej, a trwałe zalewanie ogranicza się drenażem. W żywopłotach zaleca się rozstawę 0,8–1,0 m, przy soliterach 1,5–2 m. Po posadzeniu wskazane jest obfite podlanie i 5–8 cm ściółki. W okresach suszy korzystne jest regularne podlewanie, a wiosną dodatek kompostu lub nawozu do krzewów owocowych. Cięcie jest umiarkowane, po 4.–5. roku utrzymuje się 8–12 silnych pędów i co roku wycina się przy ziemi najstarsze oraz zagęszczające gałęzie. Świdośliwa jest odporna, dobrze znosi mróz i przy właściwej pielęgnacji zapewnia regularny plon smacznych owoców. W pojemnikach uprawia się ją w donicach o pojemności 40–60 l z drenażem i próchnicznym podłożem, a latem utrzymuje się równomierną wilgotność. Wiosną korzystna jest również dawka nawozu o spowolnionym działaniu. 

Rośliny w pojemnikach można sadzić od wiosny do jesieni, z gołym korzeniem wiosną lub jesienią po opadnięciu liści. Sadzonkę umieszcza się o kilka centymetrów głębiej, niż rosła w szkółce, a po posadzeniu dokładnie się ją podlewa.

Autor: Kristýna | Rewizja: 12.11. 2025

Więcej na:  Instrukcja uprawy świdośliwy