Świdośliwa olcholistna 'Pembina' Amelanchier alnifolia 'Pembina'

Opis szczegółowy produktu

Świdośliwa olcholistna 'Pembina' - historyczna kanadyjska odmiana świdośliwy olcholistnej, wyselekcjonowana w latach 30. XX wieku w dolinie Pembina w Albercie i rozpowszechniona dzięki niezawodnemu owocowaniu oraz bardziej zwartemu wzrostowi. Krzew jest liściasty i wielopniowy, w pełni rozwoju osiąga 3–4 m wysokości i 2–3 m szerokości, a odrosty tworzy jedynie w umiarkowanym stopniu. Liście są eliptyczne, intensywnie zielone, jesienią przebarwiają się na odcienie pomarańczowe i czerwone. W kwietniu, krótko po rozwinięciu liści, zakwitają białe, gwiaździste kwiaty w krótszych gronach, które przyciągają zapylacze. Z kwiatów rozwijają się okrągłe owoce jabłkowate zebrane w grona, zwykle o średnicy 11–13 mm, z niebieskofioletowym nalotem i jędrniejszą skórką. Dojrzewanie przypada w większości regionów od końca czerwca do lipca, a zbiór jest stopniowy, grono po gronie. Smak jest słodki z delikatną kwaskowatością i migdałowym posmakiem nadawanym przez drobne nasiona. Owoce nadają się do spożycia na świeżo oraz do dalszego przetwarzania na ciasta, dżemy, syropy, a także do suszenia i mrożenia. Odmiana jest samopylna, dlatego sprawdza się także w mniejszych ogrodach i nasadzeniach miejskich. W kompozycji pełni rolę krzewu owocowego, nadaje się do swobodnych żywopłotów, a także jako sezonowo atrakcyjny soliter z wiosennym kwitnieniem i jesiennym przebarwieniem.

Uprawa: Rośliny dobrze rosną w pełnym słońcu, znoszą też półcień, a ciepłe, osłonięte stanowisko przyspiesza dojrzewanie owoców. Gleba powinna być dobrze przepuszczalna, próchniczna, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego, a trwałemu zastoisku wody zapobiega się drenażem. W żywopłotach zaleca się rozstawę 0,8–1,0 m, w przypadku soliterów 1,5–2 m. Po posadzeniu wskazane jest obfite podlanie i 5–8 cm ściółki. W okresach suszy roślinom służy regularne podlewanie, a wiosną dodatek kompostu lub nawozu do krzewów owocowych. Cięcie jest oszczędne, po 4.–5. roku utrzymuje się 8–12 silnych pędów i co roku wycina się przy ziemi najstarsze oraz zagęszczające gałęzie. Świdośliwa jest odporna, dobrze znosi mróz i przy właściwej pielęgnacji zapewnia regularny plon smacznych owoców. W uprawie pojemnikowej sadzi się ją w donicach o pojemności 40–60 l z drenażem i próchnicznym podłożem, a latem utrzymuje się równomierną wilgotność. Wiosną roślinie służy także dawka nawozu o spowolnionym działaniu. 

Rośliny w pojemnikach można sadzić od wiosny do jesieni, drzewka z gołym korzeniem wiosną lub jesienią po opadnięciu liści. Podczas sadzenia roślinę umieszcza się kilka centymetrów głębiej, niż rosła w szkółce, a po posadzeniu dokładnie się ją podlewa.

Autor: Kristýna | Rewizja: 11.11. 2025

Więcej na:  Instrukcja uprawy świdośliwy