Świerk kaukaski 'Prof. Langner' Picea orientalis 'Prof.' Langner'

Opis szczegółowy produktu

Świerk wschodni 'Prof. Langner' - miniaturowa roślina iglasta, która w wieku 10 lat osiąga wysokość i szerokość 25 cm. Roczne przyrosty wynoszą zazwyczaj około 2 cm. Pokrój jest spłaszczony kulisty, rozgałęzienie gęste. Igły są jasnozielone lub szmaragdowo zielone. Nadaje się na mniejsze skalniaki, gdzie będzie pięknie się prezentować.

Świerk wschodni dorasta do 25 m wysokości, ma szeroko stożkową, sięgającą ziemi koronę i spiczasty wyraźny wierzchołek. Gałęzie ciemnozielonej korony rosną okółkowo i w młodości odstają ukośnie od pnia. Igły ma długie 5-10 mm i szerokie 1 mm, czterograniaste, błyszczące, ciemnozielone z jednym do czterech rzędami białawych przewodów powietrznych i są gęsto nagromadzone na górnej stronie gałązki, którą gęsto pokrywają. Szyszki męskie są walcowate, ciemnoczerwone, 1-2 cm długie i wyrastają w kątach górnych igieł na starszych gałązkach. Szyszki żeńskie są początkowo ciemnoczerwone, a później purpurowo fioletowe, długie do 3 cm, początkowo pionowe, a po zapyleniu zwisające, wyrastają na końcach pędów. Świerk wschodni znosi duże zacienienie, suche stanowisko, gorące lato i jest ogólnie odporny na mróz do -30 °C, dobrze rośnie nawet w zwartych zadrzewieniach leśnych, nie jest wymagający co do pH i jakości gleby. Chociaż w jego ojczyźnie występują częste i regularne opady, bez problemów przystosowuje się również do bardziej suchych warunków dzisiejszych stanowisk. W ojczyźnie rośnie na górnej granicy lasu. Jest tylko średnio tolerancyjny na zanieczyszczone środowisko miejskie i nie znosi zasolenia gleby.

Uprawa: Świerków istnieje wiele gatunków i wiele form. System korzeniowy mają płytszy, dlatego staramy się wybierać bardziej osłonięte miejsca sadzenia. Igły miewają sztywne, na końcu ostre, kłujące. Jajowate lub walcowate szyszki są zawsze zwisające, a po rozwinięciu opadają. Świerki są również bardzo odporne na gorsze, zanieczyszczone środowisko, dobrze znoszą nadmierne nawodnienie lub dłuższe okresy suszy. Młode rośliny chronimy przed mrozem. Sadzi się je do zwykłej, żyznej, ogrodowej ziemi, może być o lekko kwaśnym odczynie. Odpowiednie są słoneczne stanowiska, osłonięte od wiatrów, dobrze przepuszczalne, z regularnym podlewaniem.