Świerk kaukaski 'Prof. Langner' Picea orientalis 'Prof. Langner'

Opis szczegółowy produktu

Świerk kaukaski 'Prof. Langner' - miniaturowy iglak, który po 10 latach osiąga 25 cm wysokości i szerokości. Roczne przyrosty wynoszą około 2 cm. Pokrój jest spłaszczony, kulisty, a rozgałęzienie gęste. Igły są jasnozielone lub szmaragdowozielone. Nadaje się do mniejszych ogrodów skalnych, gdzie pięknie się prezentuje.

Świerk kaukaski dorasta do 25 m wysokości, ma szeroko stożkowatą, sięgającą aż do ziemi koronę i wyraźny, spiczasty wierzchołek. Gałęzie ciemnozielonej korony wyrastają w okółkach i za młodu odstają ukośnie od pnia. Igły mają długość 5-10 mm i szerokość 1 mm, są czworokanciaste, błyszczące, ciemnozielone, z jednym do czterech rzędów białawych aparatów szparkowych, gęsto skupione na górnej stronie gałązki, którą szczelnie okrywają. Kwiatostany męskie są walcowate, ciemnoczerwone, długości 1-2 cm i wyrastają w kątach górnych igieł na starszych gałązkach. Żeńskie są początkowo ciemnoczerwone, później purpurowofioletowe, długości do 3 cm, najpierw wzniesione, a po zapyleniu zwisające, wyrastają na końcach pędów. Świerk kaukaski znosi silne zacienienie, suche stanowisko i gorące lato, jest zazwyczaj mrozoodporny do -30 °C, dobrze rośnie także w zwartych drzewostanach leśnych i nie ma wymagań co do pH i jakości gleby. Choć w jego ojczyźnie opady są częste i regularne, bez problemu przystosowuje się do suchszych warunków współczesnych stanowisk. W naturze rośnie przy górnej granicy lasu. Jest tylko średnio tolerancyjny na zanieczyszczone środowisko miejskie i nie znosi zasolenia gleby.

Uprawa:  Istnieje wiele gatunków i form świerków. Mają płytszy system korzeniowy, dlatego do sadzenia wybiera się miejsca bardziej osłonięte. Igły są zwykle sztywne, na końcu ostre i kłujące. Jajowate lub walcowate szyszki są zawsze zwisające i po rozwinięciu opadają. Świerki są także bardzo odporne na gorsze, zanieczyszczone środowisko, dobrze znoszą nadmiar wilgoci czy dłuższe okresy suszy. Młode rośliny chroni się przed mrozem. Sadzi się je w zwykłej, żyznej ziemi ogrodowej, może mieć lekko kwaśny odczyn. Odpowiednie są stanowiska słoneczne, osłonięte od wiatru, z glebą dobrze przepuszczalną i regularnym podlewaniem.