Świerk kaukaski 'Skylands' Picea orientalis 'Skylands'

Opis szczegółowy produktu

Świerk kaukaski 'Skylands' - wolno rosnący świerk o bardzo zwartym pokroju. Początkowo rozgałęzia się poziomo, później wierzchołki pędów unoszą się ku górze. Wzrost jest gęsty. Po 10 latach osiąga około 1,5 m wysokości i 0,7 m szerokości. Igły są krótkie, zimozielone, o wyrazistej złocistożółtej do żółtozielonej barwie. Ten jaskrawy kolor igły zachowują przez cały rok, a najintensywniejszy jest oczywiście zimą.

Świerk kaukaski dorasta do 25 m wysokości, ma szeroko stożkowatą koronę sięgającą aż do ziemi i wyraźny, ostro zakończony wierzchołek. Gałęzie ciemnozielonej korony wyrastają w okółkach, a u młodych drzew odstają skośnie od pnia. Igły mają 5-10 mm długości i 1 mm szerokości, są czterograniaste, błyszczące, ciemnozielone, z jednym do czterech rzędów białawych aparatów szparkowych, gęsto skupione na górnej stronie gałązki, którą szczelnie przykrywają. Szyszki męskie są walcowate, ciemnoczerwone, długości 1-2 cm, wyrastają w kątach górnych igieł na starszych gałązkach. Szyszki żeńskie są początkowo ciemnoczerwone, później purpurowofioletowe, długości do 3 cm, najpierw wzniesione, a po zapyleniu zwisające, wyrastają na końcach tegorocznych pędów. Świerk kaukaski znosi silne zacienienie, suche stanowisko i upalne lato, jest mrozoodporny zwykle do -30 °C, dobrze rośnie również w zwartych drzewostanach leśnych i nie ma wysokich wymagań co do pH i jakości gleby. Choć w jego ojczyźnie opady są częste i regularne, bez trudu przystosowuje się także do suchszych warunków współczesnych stanowisk. W naturze rośnie przy górnej granicy lasu. Jest tylko średnio odporny na zanieczyszczone środowisko miejskie i nie znosi zasolenia gleby.

Uprawa:  Istnieje wiele gatunków i form świerków. Mają stosunkowo płytki system korzeniowy, dlatego do sadzenia wybiera się miejsca bardziej osłonięte. Igły są zwykle sztywne, ostro zakończone i kłujące. Jajowate lub walcowate szyszki są zawsze zwisające i po otwarciu opadają. Świerki są także bardzo odporne na gorsze, zanieczyszczone środowisko, dobrze znoszą nadmierne uwilgotnienie podłoża lub dłuższe okresy suszy. Młode rośliny chroni się przed mrozem. Sadzi się je w zwykłej, żyznej ziemi ogrodowej, która może mieć lekko kwaśny odczyn. Odpowiednie są stanowiska słoneczne, osłonięte od wiatru, o dobrze przepuszczalnej glebie, z regularnym podlewaniem.