Świerk kłujący 'Brynek' Picea pungens 'Brynek'

Opis szczegółowy produktu

Świerk kłujący 'Brynek' <\/strong>- <\/strong>kulisty, kłujący świerk, oryginalny czarownik. Rośnie bardzo wolno, jego pokrój jest ściśle kulisty, bardzo gęsty. Igły mają stalowoniebieski kolor. W ciągu dziesięciu lat osiąga średnicę około 50 cm. Jest doskonałym wyborem do ogrodów ozdobnych, skalniaków lub jako element soliterowy, który dodaje przestrzeni interesującego koloru i tekstury. Jego zwarty wzrost czyni go bardzo atrakcyjnym dla projektowania ogrodów.

Świerk kłujący, nazywany również świerkiem srebrnym. Piękne drzewo iglaste, pochodzące z Ameryki Północnej, gdzie rośnie na brzegach górskich rzek, a także na terenach podmokłych. Dobrze rośnie zarówno na glebach czarnoziemnych w pasie stepowym, jak i na glebach torfowych i podmokłych. Igły ma dłuższe, sztywne i mocno kłujące. Mają matowo zielony, szaro-zielony do srebrzysto-białawego kolor, z każdej strony mają 3-6 rzędów aparatów szparkowych. Szyszki są miękkie, walcowato-podłużne, w młodości zazwyczaj zielone, dojrzałe jasno brązowe. Osiąga 30 m, rzadko do 50 m. Korona jest gęsto rozgałęziona przez poziome, stożkowate gałęzie. Jest to jedno z najpopularniejszych, wykorzystywanych w kształtowaniu krajobrazu, drzew iglastych, zarówno w parkach, jak i w małych ogródkach. Uprawiany jest w wielu odmianach. Głównie odmiany o szarym lub niebiesko-szarym igliwiu są bardzo dekoracyjne, zwłaszcza w młodym wieku, tj. do 20-30 lat. Rośnie stosunkowo dobrze nawet w zanieczyszczonym powietrzu dużych miast i w pobliżu fabryk, gdzie inne drzewa iglaste cierpią. Dzięki powolnemu wzrostowi nadaje się również do małych ogródków.

Uprawa: Świerków istnieje wiele gatunków i wiele form. System korzeniowy mają płytszy, dlatego staramy się wybierać bardziej osłonięte miejsca sadzenia. Igły miewają sztywne, na końcu ostre, kłujące. Jajowate lub walcowate szyszki są zawsze zwisające, a po rozwinięciu opadają. Świerki są również bardzo odporne na gorsze, zanieczyszczone środowisko, dobrze znoszą nadmierne nawodnienie lub dłuższe okresy suszy. Młode rośliny chronimy przed mrozem. Sadzi się je do zwykłej, żyznej, ogrodowej ziemi, może być o lekko kwaśnym odczynie. Odpowiednie są słoneczne stanowiska, osłonięte od wiatrów, dobrze przepuszczalne, z regularnym podlewaniem.