Świerk kłujący 'Brynek' Picea pungens 'Brynek'

Opis szczegółowy produktu

Świerk kłujący 'Brynek' - kulisto rosnący świerk kłujący, pochodzący z czarciej miotły. Rośnie bardzo wolno, a jego pokrój jest ściśle kulisty i bardzo gęsty. Igły mają stalowoniebieską barwę. W ciągu dziesięciu lat osiąga średnicę około 50 cm. To doskonały wybór do ogrodów ozdobnych i ogrodów skalnych. Sprawdza się także jako element soliterowy, który wnosi do przestrzeni ciekawą barwę i fakturę. Dzięki zwartemu pokrojowi jest bardzo atrakcyjny w projektowaniu ogrodów.

Świerk kłujący nazywany jest też świerkiem srebrnym. To piękne drzewo iglaste, które pochodzi z Ameryki Północnej, gdzie rośnie na brzegach górskich rzek, a także w miejscach bagnistych. Dobrze rośnie zarówno na czarnoziemach w strefie stepowej, jak i na glebach torfowych i podmokłych. Igły ma dłuższe, sztywne i silnie kłujące. Ich barwa jest matowozielona, szarozielona aż do srebrzystobiaławej, a na każdej stronie mają 3–6 rzędów aparatów szparkowych. Szyszki są miękkie i walcowato wydłużone, za młodu zwykle zielone, a dojrzałe jasnobrązowe. Dorasta do 30 m, rzadko nawet do 50 m. Korona jest gęsto ugałęziona poziomymi gałęziami ułożonymi stożkowato. To jeden z najpopularniejszych świerków stosowanych w sztuce ogrodowej, zarówno w parkach, jak i w małych ogrodach. Uprawia się go w wielu odmianach. Szczególnie dekoracyjne są odmiany o szarych lub niebieskoszarych igłach, zwłaszcza w młodym wieku, czyli do 20–30 lat. Stosunkowo dobrze rośnie także w zanieczyszczonym powietrzu dużych miast i w pobliżu fabryk, gdzie inne drzewa iglaste cierpią. Dzięki powolnemu wzrostowi nadaje się również do małych ogrodów.

Uprawa:  Istnieje wiele gatunków i wiele form świerków. Mają płytszy system korzeniowy, dlatego do sadzenia wybiera się miejsca bardziej osłonięte. Igły są zwykle sztywne, na końcu ostre i kłujące. Jajowate lub walcowate szyszki są zawsze zwisające i po otwarciu opadają. Świerki są też bardzo odporne na gorsze, zanieczyszczone środowisko oraz dobrze znoszą nadmiar wilgoci czy dłuższe okresy suszy. Młode rośliny chroni się przed mrozem. Sadzi się je w zwykłą, żyzną ziemię ogrodową, która może mieć lekko kwaśny odczyn. Odpowiednie są stanowiska słoneczne, osłonięte od wiatru, z glebą przepuszczalną i regularnym podlewaniem.