Świerk kłujący 'Kaibab' Picea pungens 'Kaibab'

Opis szczegółowy produktu

Świerk kłujący 'Kaibab' - odmiana dorastająca do 20 m wysokości i około 8 m szerokości. Roczne przyrosty są w sprzyjających warunkach większe, 20 - 30 cm. Po 10 latach osiąga wysokość 2 - 3 m. Pokrój jest regularnie stożkowy. Igły są sztywne, kłujące, o barwie niebieskawozielonej do intensywnie srebrzystej. Odmiana jest bardzo odporna na mróz i suszę. Toleruje zanieczyszczone powietrze. Doskonały soliter do ogrodu, chętnie wykorzystywany jako choinka bożonarodzeniowa.

Świerk kłujący, nazywany także świerkiem srebrnym. Piękne drzewo iglaste pochodzące z Ameryki Północnej, gdzie rośnie na brzegach górskich rzek, a także w miejscach podmokłych. Dobrze rośnie zarówno na glebach czarnoziemnych w pasie stepowym, jak i na glebach torfowych i podmokłych. Igły ma dłuższe, sztywne i silnie kłujące. Ich barwa jest matowozielona, sinozielona do srebrzystobiaławej, po każdej stronie mają 3-6 rzędów aparatów szparkowych. Szyszki są miękkie, walcowato wydłużone, za młodu zwykle zielone, dojrzałe jasnobrązowe. Dorasta do 30 m, rzadko nawet do 50 m. Korona jest gęsto ugałęziona poziomymi gałęziami tworzącymi stożek. Jest to jeden z najpopularniejszych świerków stosowanych w architekturze krajobrazu, zarówno w parkach, jak i w małych ogrodach. Uprawia się go w wielu odmianach. Szczególnie odmiany o sinych lub niebieskosinych igłach są bardzo dekoracyjne, zwłaszcza w młodym wieku, tj. do 20-30 lat. Stosunkowo dobrze rośnie także w zanieczyszczonym powietrzu dużych miast i w pobliżu zakładów przemysłowych, gdzie inne drzewa iglaste cierpią. Dzięki powolnemu wzrostowi nadaje się również do małych ogrodów.

Uprawa:  Istnieje wiele gatunków i form świerków. Mają płytszy system korzeniowy, dlatego zaleca się wybierać bardziej osłonięte miejsca sadzenia. Igły są zwykle sztywne, na końcu ostre, kłujące. Jajowate lub walcowate szyszki są zawsze zwisające i po rozwinięciu opadają. Świerki są także bardzo odporne na gorsze, zanieczyszczone środowisko, dobrze znoszą nadmiar wilgoci lub dłuższe okresy suszy. Młode rośliny chroni się przed mrozem. Sadzi się je w zwykłej, żyznej ziemi ogrodowej, która może mieć lekko kwaśny odczyn. Odpowiednie są stanowiska słoneczne, osłonięte od wiatru, dobrze przepuszczalne, z regularnym podlewaniem.