Świerk kłujący 'Kloster Maria Stern' Picea pungens 'Kloster Maria Stern'

Opis szczegółowy produktu

Świerk kłujący 'Kloster Maria Stern' - świerk o gęstym, półkulistym pokroju, tworzący zwartą poduszkę. Po 10 latach osiąga wysokość 0,3–0,5 m i szerokość 1,2–1,5 m. Igły są krótkie i sztywne. W czasie wypuszczania przyrostów mają srebrzystoniebieskie zabarwienie, które później przechodzi w odcienie niebieskozielone. Świetnie prezentuje się w nasadzeniach grupowych z innymi roślinami iglastymi lub jako soliter w ogrodzie skalnym.

Świerk kłujący nazywany jest także świerkiem srebrnym. To piękne drzewo iglaste pochodzi z Ameryki Północnej, gdzie rośnie nad brzegami górskich rzek, a także na terenach podmokłych. Dobrze rośnie zarówno na glebach czarnoziemnych w pasie stepowym, jak i na glebach torfowych i podmokłych. Igły ma dłuższe, sztywne i silnie kłujące, matowozielone, szarozielone aż po srebrzystobiaławe, z 3–6 rzędami aparatów szparkowych po każdej stronie. Szyszki są miękkie, walcowato wydłużone, za młodu zwykle zielone, a po dojrzeniu jasnobrązowe. Dorasta do 30 m, rzadko nawet do 50 m. Korona jest gęsto ugałęziona poziomymi gałęziami tworzącymi stożkowaty kształt. To jeden z najpopularniejszych świerków stosowanych w architekturze krajobrazu, zarówno w parkach, jak i w małych ogrodach. Uprawia się go w wielu odmianach. Szczególnie dekoracyjne są odmiany o igłach sinych lub niebieskosinych, zwłaszcza w młodym wieku, czyli do 20–30 lat. Stosunkowo dobrze rośnie również w zanieczyszczonym powietrzu dużych miast i w pobliżu zakładów przemysłowych, gdzie inne rośliny iglaste cierpią. Dzięki powolnemu wzrostowi nadaje się także do małych ogrodów.

Uprawa: Istnieje wiele gatunków i form świerków. Mają płytszy system korzeniowy, dlatego zaleca się wybierać bardziej osłonięte miejsca sadzenia. Igły są zazwyczaj sztywne, na końcu ostre i kłujące. Jajowate lub walcowate szyszki są zawsze zwisające i po rozwinięciu opadają. Świerki są również bardzo odporne na gorsze, zanieczyszczone środowisko, dobrze znoszą nadmiar wilgoci oraz dłuższe okresy suszy. Młode rośliny chroni się przed mrozem. Sadzi się je w zwykłej, żyznej ziemi ogrodowej, która może mieć lekko kwaśny odczyn. Odpowiednie są stanowiska słoneczne, osłonięte od wiatru, z glebą przepuszczalną, przy regularnym podlewaniu.