Świerk kłujący 'Platte Leaner' Picea pungens 'Platte Leaner'

Opis szczegółowy produktu

Świerk kłujący 'Platte Leaner' - wolno rosnąca odmiana znana z wąskiego, wzniesionego pokroju i atrakcyjnych niebieskozielonych igieł. Ten świerk nadaje się przede wszystkim do mniejszych ogrodów oraz jako soliter, gdzie zwraca uwagę smukłą sylwetką i eleganckim wyglądem. W wieku dojrzałym osiąga wysokość około 3–5 metrów, zachowując wąską, kolumnową koronę, regularnie i gęsto rozgałęzioną. Igły są sztywne, kłujące, niebieskozielone z wyraźnym srebrzystym nalotem, co zapewnia roślinie walory dekoracyjne przez cały rok. Dzięki swojemu pokrojowi i barwie odmiana ta jest często sadzona jako drzewko soliterowe w ogrodach, parkach i w aranżacjach krajobrazowych, gdzie wprowadza element pionowy i całoroczną dekoracyjność.

     Świerk kłujący, nazywany także świerkiem srebrnym, to piękne drzewo iglaste pochodzące z Ameryki Północnej, gdzie rośnie na brzegach górskich rzek oraz na terenach podmokłych. Dobrze rośnie zarówno na glebach czarnoziemnych w strefie stepowej, jak i na glebach torfowych i podmokłych. Igły ma dłuższe, sztywne i silnie kłujące. Ich barwa jest matowozielona, szarozielona aż po srebrzystobiaławą, a na każdej stronie znajdują się 3-6 rzędów aparatów szparkowych. Szyszki są miękkie, walcowato wydłużone, za młodu zwykle zielone, a dojrzałe jasnobrązowe. Dorasta do 30 m, rzadko nawet do 50 m. Korona jest gęsto ugałęziona poziomymi gałęziami tworzącymi stożkowaty kształt. Jest to jeden z najpopularniejszych świerków stosowanych w ogrodnictwie, zarówno w parkach, jak i w małych ogródkach. Uprawia się go w wielu odmianach. Szczególnie dekoracyjne są odmiany o szarych lub niebieskoszarych igłach, zwłaszcza w młodym wieku, tj. do 20-30 lat. Stosunkowo dobrze znosi również zanieczyszczone powietrze dużych miast i okolic fabryk, gdzie inne drzewa iglaste cierpią. Dzięki wolnemu wzrostowi nadaje się także do małych ogródków.

 

Uprawa:  Istnieje wiele gatunków i form świerków. Mają płytszy system korzeniowy, dlatego zaleca się wybierać bardziej osłonięte miejsca sadzenia. Igły są zwykle sztywne, ostro zakończone i kłujące. Jajowate lub walcowate szyszki są zawsze zwisające, a po otwarciu opadają. Świerki są także bardzo odporne na gorsze, zanieczyszczone środowisko, dobrze znoszą nadmierne uwilgotnienie gleby oraz dłuższe okresy suszy. Młode rośliny chroni się przed mrozem. Sadzi się je w zwykłej, żyznej ziemi ogrodowej, która może mieć lekko kwaśny odczyn. Odpowiednie są stanowiska słoneczne, osłonięte od wiatru, z glebą przepuszczalną i regularnym podlewaniem.