Świerk kłujący 'The Blues' Picea pungens 'The Blues'

Opis szczegółowy produktu

Świerk kłujący 'The Blues' - ciekawy kultywar świerka o zwisającym pokroju, gdzie wszystkie gałęzie, w tym szkieletowe, uginają się w dół. Kolor igieł jest intensywnie niebieski z zielonymi odcieniami. Igły są mocne i zakończone ostrym końcem. Swój kształt jest bardzo interesujący i nietypowy. W przypadku, gdy chcesz kształtować roślinę do określonych form, nie musisz obawiać się wiązania według potrzeb. Kultywar standardowo osiąga wysokość około 1,5 m i szerokość około 2 m. Nie jest wymagający w uprawie i jest wysoce mrozoodporny. Ciekawy pokrój i wzrost zapewnią niezwykłe widowisko. Jeśli szukasz drzewka iglastego, które od razu przyciągnie wzrok, ten kultywar jest najlepszym wyborem.

Świerk kłujący, nazywany również świerkiem srebrnym. Piękne drzewo iglaste, pochodzące z Ameryki Północnej, gdzie rośnie na brzegach górskich rzek, a także na terenach podmokłych. Dobrze rośnie zarówno na glebach czarnoziemnych w pasie stepowym, jak i na glebach torfowych i podmokłych. Igły ma dłuższe, sztywne i mocno kłujące. Mają matowo zielony, szaro-zielony do srebrzysto-białawego kolor, z każdej strony mają 3-6 rzędów aparatów szparkowych. Szyszki są miękkie, walcowato-podłużne, w młodości zazwyczaj zielone, dojrzałe jasno brązowe. Osiąga 30 m, rzadko do 50 m. Korona jest gęsto rozgałęziona przez poziome, stożkowate gałęzie. Jest to jedno z najpopularniejszych, wykorzystywanych w kształtowaniu krajobrazu, drzew iglastych, zarówno w parkach, jak i w małych ogródkach. Uprawiany jest w wielu odmianach. Głównie odmiany o szarym lub niebiesko-szarym igliwiu są bardzo dekoracyjne, zwłaszcza w młodym wieku, tj. do 20-30 lat. Rośnie stosunkowo dobrze nawet w zanieczyszczonym powietrzu dużych miast i w pobliżu fabryk, gdzie inne drzewa iglaste cierpią. Dzięki powolnemu wzrostowi nadaje się również do małych ogródków.

Uprawa: Istnieje wiele gatunków i odmian świerków. System korzeniowy mają płytszy, dlatego staramy się wybierać bardziej osłonięte miejsca sadzenia. Igły miewają sztywne, na końcu ostre, kłujące. Jajowate lub walcowate szyszki są zawsze zwisające, a po rozwinięciu opadają. Świerki są również bardzo odporne na gorsze, zanieczyszczone środowisko, dobrze znoszą nadmierne nawodnienie lub dłuższe okresy suszy. Młode rośliny chronimy przed mrozem. Sadzi się je do zwykłej, żyznej, ogrodowej ziemi, może być o lekko kwaśnym odczynie. Odpowiednie są słoneczne stanowiska, osłonięte od wiatrów, dobrze przepuszczalne, z regularnym podlewaniem.