Świerk serbski 'Peve Tijn' Picea omorika 'Peve Tijn'

Opis szczegółowy produktu

Świerk omorika 'Peve Tijn' - wolno rosnący, karłowaty świerk o gęstej, regularnej i poduszkowatej koronie. Osiąga wysokość około 50 cm i szerokość 60 cm. Jego charakterystyczną cechą są dwukolorowe igły. Igły są z wierzchu żółto-zielone, od spodu natomiast srebrzysto-zielone, tworząc ciekawą kombinację kolorystyczną. Młode drzewko przypomina kształt kuli, z czasem rośnie prosto i szeroko. Nie traci swojego atrakcyjnego ubarwienia nawet na słonecznym stanowisku. Idealny do pojemników i na skalniaki.

Świerk serbski - ta szlachetna piękność o wąskiej, smukłej koronie i delikatnych igłach potrafi przemienić każdą przestrzeń w doskonałe odbicie dzikiej przyrody. Znany jest również jako serbska jodła. Drzewo o arystokratycznym wyglądzie i niepowtarzalnej sylwetce, które nadaje ogrodowi nie tylko pionową dynamikę, ale także poczucie pradawnego spokoju. Pochodzi z odległych górskich rejonów zachodniej Serbii i wschodniej Bośni i Hercegowiny, gdzie rośnie na stromych zboczach i w dolinach. Zagrożona piękność, która przetrwała w małych, izolowanych populacjach i jest dziś chroniona jako rzadki gatunek. Dzięki swojej adaptacyjności i niewielkim wymaganiom, omorika stała się popularnym wyborem nie tylko do parków i miejsc publicznych, ale także do prywatnych ogrodów. Świerk omorika jest jednym z najbardziej wytrzymałych świerków. Jest zdolny do wzrostu na szerokiej gamie gleb, w tym kwaśnych i piaszczystych. Potrafi rosnąć również na suchszych, żwirowych stanowiskach. Ma powolny wzrost i nie toleruje zacienienia. Wiecznie zielone drzewo o wysokości 20-35 m, wyjątkowo do 40 m, z pniem o średnicy do 1 m. Igły mają długość 10-20 mm, są ciemnozielone, od spodu z dwoma szerokimi srebrzystymi paskami. Szyszki mają długość 4–7 cm, początkowo fioletowo-purpurowe, później zabarwione na cynamonowo, na gałązce wyrastają po dwie do pięciu.

Uprawa: Istnieje wiele gatunków i odmian świerków. System korzeniowy mają płytszy, dlatego staramy się wybierać bardziej osłonięte miejsca sadzenia. Igły miewają sztywne, na końcu ostre, kłujące. Jajowate lub walcowate szyszki są zawsze zwisające, a po rozwinięciu opadają. Świerki są również bardzo odporne na gorsze, zanieczyszczone środowisko, dobrze znoszą nadmierne nawodnienie lub dłuższe okresy suszy. Młode rośliny chronimy przed mrozem. Sadzi się je do zwykłej, żyznej, ogrodowej ziemi, może być o lekko kwaśnym odczynie. Odpowiednie są słoneczne stanowiska, osłonięte od wiatrów, dobrze przepuszczalne, z regularnym podlewaniem.