Świerk sitkajski 'Pluto' Picea sitchensis 'Pluto'

Opis szczegółowy produktu

Świerk sitkajski 'Pluto' - atrakcyjna odmiana świerka sitkajskiego o zwartym, kulistym pokroju. Ma ciemnozielone igły z niebieskawym odcieniem, miękkie w dotyku, które nadają roślinie efektowny wygląd. Często sadzi się go jako soliter w ogrodach i parkach lub jako element grup ozdobnych. Nadaje się do ogrodów skalnych i miejsc, w których potrzebna jest zwarta roślina.

Świerk sitkajski to duże, zimozielone drzewo iglaste, dorastające do 80 m wysokości i osiągające około 5 m obwodu pnia. Jest bez wątpienia najwyższym świerkiem, pochodzi z Ameryki Północnej. Poza naturalnym zasięgiem występowania świerk sitkajski jest ceniony za szybki wzrost i przystosowanie do ubogich gleb, na których inne drzewa nie są w stanie rosnąć. W idealnych warunkach może przyrastać nawet o półtora metra rocznie. Korona młodych drzew jest szeroka i stożkowata, z wiekiem jednak przybiera kształt walcowaty. Ma interesujące szyszki, początkowo zielone lub czerwone, które dojrzewając, stają się jasnobrązowe. Jego igły są krótsze, niezbyt kłujące, ze srebrzystozielonym odcieniem. Uprawia się go w wielu odmianach. Szczególnie dekoracyjne są odmiany o szarych lub niebieskoszarych igłach, zwłaszcza w okresie wypuszczania pędów, ponieważ młode, rozwijające się gałązki mają piękny, zaokrąglony kształt i śmiało mogą konkurować z najpiękniej kwitnącymi krzewami liściastymi. Stosunkowo dobrze rośnie również w zanieczyszczonym powietrzu dużych miast i w pobliżu zakładów przemysłowych, nawet na bardzo ubogich glebach, na których inne iglaki sobie nie radzą.

Uprawa:  Istnieje wiele gatunków i form świerków. Mają płytszy system korzeniowy, dlatego zaleca się wybierać do sadzenia miejsca bardziej osłonięte. Igły są zazwyczaj sztywne, na końcu ostre i kłujące. Jajowate lub walcowate szyszki są zawsze zwisające i po wysypaniu nasion opadają. Świerki są także bardzo odporne na gorsze, zanieczyszczone środowisko, dobrze znoszą okresowe podtopienie oraz dłuższe okresy suszy. Młode rośliny chroni się przed mrozem. Sadzi się je w zwykłej, żyznej ziemi ogrodowej, która może mieć lekko kwaśny odczyn. Odpowiednie są stanowiska słoneczne, osłonięte od wiatru, z glebą dobrze przepuszczalną i regularnym podlewaniem.