Świerk sitkajski 'Tannhöf' Picea sitchensis 'Tannhöf'

Opis szczegółowy produktu

Świerk sitkajski 'Tannhöf' - wolno rosnąca odmiana o płasko-kulistym pokroju. Igły są krótkie, zielone, od spodu srebrzyste. Obie strony igieł są dobrze widoczne, dzięki czemu choinka sprawia wrażenie dwukolorowej. Osiąga wysokość około 0,5 m, przy średnicy 0,6 m, do tych rozmiarów dochodzi mniej więcej po dziesiątym roku. Doskonała roślina iglasta do małych ogrodów i skalniaków. Pięknie prezentuje się również w towarzystwie innych drzew iglastych i krzewów ozdobnych.

Świerk sitkajski to duże, iglaste, wiecznie zielone drzewo, które dorasta do 80 m wysokości i około 5 m obwodu. Jest to zdecydowanie najwyższy świerk, pochodzący z Ameryki Północnej. Poza swoim pierwotnym obszarem występowania, sitka jest ceniona za szybki wzrost i adaptację do ubogich gleb, na których inne drzewa nie mogą rosnąć. W idealnych warunkach sitka może rosnąć nawet jeden i pół metra rocznie. Korona młodych drzew jest szeroka i stożkowata, z wiekiem jednak nabiera cylindrycznego kształtu. Ma ciekawe szyszki, początkowo są zielone lub czerwone, a dojrzewają do jasno brązowego koloru. Jego igły są krótsze, niezbyt kłujące, o srebrno-zielonym odcieniu. Uprawiany jest w wielu odmianach. Głównie odmiany o szarym lub niebiesko-szarym igliwiu są bardzo dekoracyjne, szczególnie w okresie wiosennego wzrostu, ponieważ jego młode, wyrastające gałązki mają piękny, okrągły kształt i śmiało mogą konkurować z najpiękniej kwitnącymi krzewami liściastymi. Rośnie stosunkowo dobrze nawet w zanieczyszczonym powietrzu dużych miast i w pobliżu fabryk, a także na bardzo ubogich glebach, gdzie inne drzewa iglaste nie radzą sobie.

Uprawa: Istnieje wiele gatunków i odmian świerków. System korzeniowy mają płytszy, dlatego staramy się wybierać bardziej osłonięte miejsca sadzenia. Igły miewają sztywne, na końcu ostre, kłujące. Jajowate lub walcowate szyszki są zawsze zwisające, a po rozwinięciu opadają. Świerki są również bardzo odporne na gorsze, zanieczyszczone środowisko, dobrze znoszą nadmierne nawodnienie lub dłuższe okresy suszy. Młode rośliny chronimy przed mrozem. Sadzi się je do zwykłej, żyznej, ogrodowej ziemi, może być o lekko kwaśnym odczynie. Odpowiednie są słoneczne stanowiska, osłonięte od wiatrów, dobrze przepuszczalne, z regularnym podlewaniem.