Szałwia 'Black and Bloom' - Salvia 'Black and Bloom' Salvia guaranitica 'Black and Bloom'

Opis szczegółowy produktu

Szałwia 'Black and Bloom' - wyrazista odmiana szałwii bylinowej pochodzącej z Ameryki Południowej, wywodząca się od gatunku Salvia guaranitica. Charakteryzuje się niezwykle kontrastowym ubarwieniem kwiatów. Ciemnoniebieskie korony wyrastają z niemal czarnych kielichów, co nadało odmianie jej nazwę. Jest to jedna z najczęściej uprawianych ciemnokwitnących szałwii w nasadzeniach ozdobnych. Roślina tworzy bujne, wyprostowane kępy z mocnymi, czterokanciastymi łodygami. W naszych warunkach zazwyczaj dorasta do wysokości 100–150 cm, w cieplejszych rejonach nawet więcej. Szerokość kępy wynosi około 60–90 cm. Liście są naprzeciwległe, jajowato-lancetowate, średnio lub ciemnozielone, od spodu czasem lekko szarawe. Po roztarciu mogą lekko pachnieć, chociaż aromatyczność nie jest tak wyraźna jak u niektórych innych gatunków. Kwitnienie zazwyczaj rozpoczyna się w lipcu i trwa nieprzerwanie do pierwszych silniejszych mrozów jesienią. Kwiaty są ułożone w długie, luźne kłosy. Pojedyncze, rurkowate kwiaty są bogate w nektar i silnie przyciągają zapylacze. Regularne usuwanie przekwitłych części sprzyja dalszemu zawiązywaniu pąków i wydłuża okres kwitnienia. Mrozoodporność jest ograniczona. Odmiana jest odporna w przybliżeniu do -10 do -12 °C), przy czym kluczowym czynnikiem jest wilgotność zimą. Wykorzystuje się ją przede wszystkim jako soliterowy akcent na rabatach bylinowych, w nasadzeniach mieszanych z trawami ozdobnymi lub w pojemnikach na tarasach.

Uprawa: Preferuje pełne słońce do lekkiego półcienia oraz przepuszczalną glebę, która szybko wysycha po deszczu. Optymalne jest podłoże gliniasto-piaszczyste do żwirowatego o pH około 6,0–7,5, w cięższych glebach pomaga dodatek żwiru, sadzenie na lekko podwyższonym miejscu i ściółkowanie drobną korą. Podlewanie młodych roślin jest regularne, po ukorzenieniu jest potrzebne tylko podczas dłuższego okresu suszy, nadmierne nawożenie azotem prowadzi do bujniejszego wzrostu i gorszej stabilności łodyg. Kwitnienie wspomaga przycięcie przekwitłych łodyg, wiosną zazwyczaj usuwa się resztki zeszłorocznych pędów tuż nad rozetą liściową. Rośliny sadzi się od marca do października, zalecane rozstawy wynoszą około 35–40 cm, czyli mniej więcej 6–8 sztuk na 1 m². W przypadku uprawy w pojemnikach należy wybrać większą objętość i warstwę drenażową, podlewanie jest częstsze niż na rabacie, ale bez trwałego przemoczenia. Mrozoodporność jest wysoka i w normalnych warunkach większości obszarów Czech zimuje bez okrywy, orientacyjnie do -30 °C, uszkodzenia zimowe grożą raczej w ciężkiej i mokrej glebie. W ciepłe i suche lato bywa bardzo odporna, z chorób mogą pojawić się mączniak czy plamistość liści przy zbyt gęstych nasadzeniach, szkodniki zazwyczaj ograniczają się do mszyc na młodych wierzchołkach, wyjątkowo do ślimaków przy świeżo posadzonych roślinach.

Autor: Lucie | Rewizja: 13.02.2026