Szałwia 'Black and Bloom' Salvia guaranitica 'Black and Bloom'

Opis szczegółowy produktu

Szałwia 'Black and Bloom' - wyrazista odmiana wieloletniej szałwii pochodzącej z Ameryki Południowej, wywodząca się od gatunku Salvia guaranitica. Wyróżnia się wyjątkowo kontrastowym ubarwieniem kwiatów. Granatowe korony wyrastają z niemal czarnych kielichów, czemu odmiana zawdzięcza swoją nazwę. To jedna z najczęściej uprawianych ciemno kwitnących szałwii w nasadzeniach ozdobnych. Roślina tworzy bujne, wzniesione kępy o mocnych, czterokanciastych łodygach. W naszych warunkach klimatycznych dorasta zwykle do wysokości 100–150 cm, w cieplejszych rejonach nawet wyżej. Szerokość kępy wynosi około 60–90 cm. Liście są naprzeciwległe, jajowato-lancetowate, średnio- do ciemnozielonych, od spodu niekiedy lekko szarawe. Po roztarciu mogą delikatnie pachnieć, choć ich aromat nie jest tak intensywny jak u niektórych innych gatunków. Kwitnienie rozpoczyna się zwykle w lipcu i trwa nieprzerwanie aż do pierwszych silniejszych przymrozków jesienią. Kwiaty zebrane są w długie, luźne kłosy. Pojedyncze rurkowate kwiaty są bogate w nektar i silnie przyciągają zapylacze. Regularne usuwanie przekwitłych części pobudza zawiązywanie kolejnych pąków i wydłuża okres kwitnienia. Mrozoodporność jest ograniczona. Odmiana znosi temperatury do około −10 do −12 °C, przy czym kluczowym czynnikiem jest wilgoć w okresie zimowym. Wykorzystuje się ją przede wszystkim jako soliterowy akcent na rabatach bylinowych, w nasadzeniach mieszanych z trawami ozdobnymi lub w pojemnikach na tarasach.

Uprawa: Preferuje pełne słońce do lekkiego półcienia oraz glebę przepuszczalną, która po deszczu szybko obsycha. Optymalne jest gliniasto-piaszczyste do żwirowego podłoże o pH około 6,0–7,5, w cięższych glebach pomaga domieszka żwiru, sadzenie w lekko podwyższonym miejscu i ściółka z drobnego grysu. Młode rośliny podlewa się regularnie, po ukorzenieniu podlewanie jest potrzebne zwykle tylko podczas dłuższej suszy, a przenawożenie azotem prowadzi do bujniejszego wzrostu i gorszej stabilności pędów. Kwitnienie wspiera ścinanie przekwitłych pędów kwiatostanowych, a wiosną zwykle usuwa się resztki zeszłorocznych pędów tuż nad rozetą liściową. Rośliny sadzi się od marca do października w rozstawie około 35–40 cm, czyli mniej więcej 6–8 szt. na 1 m². W pojemnikach wybiera się większą objętość i warstwę drenażu, podlewanie jest częstsze niż na rabacie, ale bez stałego zalewania. Ze względu na ograniczoną mrozoodporność (do około −12 °C) zaleca się w chłodniejszych rejonach Polski zimową osłonę, a uszkodzenia zimowe grożą zwłaszcza w ciężkiej i mokrej glebie. W ciepłe i suche lato jest bardzo odporna, z chorób przy zbyt gęstych nasadzeniach może pojawić się mączniak prawdziwy lub plamistości liści, a szkodniki ograniczają się zwykle do mszyc na młodych wierzchołkach, wyjątkowo do ślimaków na świeżo posadzonych roślinach.

Autor: Lucie | Rewizja: 13.2. 2026