Szałwia lekarska 'Berggarten' - Salvia officinalis 'Berggarten' Salvia officinalis 'Berggarten'

Opis szczegółowy produktu

Szałwia lekarska 'Berggarten' – poszukiwane zioło, cenione za duże, dekoracyjne liście i kompaktowy wzrost, dzięki czemu doskonale sprawdza się zarówno w ogrodach ziołowych, jak i jako interesujący element rabat bylinowych. Rośnie jako półkrzew, który w pełnym rozkwicie osiąga wysokość od 40 do 60 centymetrów. Tworzy gęsty i szeroki pokrój z drewniejącą podstawą, co zapewnia jej stabilność i długowieczność przy odpowiedniej pielęgnacji. Liście są jajowate, dość szerokie i mają wyraźny, srebrzysto-szarozielony kolor. Powierzchnia liści jest lekko pomarszczona i pokryta drobnymi włoskami, które nadają roślinie charakterystyczny wygląd oraz aromat, bardziej intensywny niż w przypadku zwykłych odmian szałwii lekarskiej. Roślina kwitnie w maju i czerwcu, tworząc wyprostowane, kłosowate kwiatostany z drobnymi, dwuwargowymi kwiatami w delikatnym niebiesko-fioletowym kolorze, które są bardzo atrakcyjne dla zapylaczy.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca i gleby o szybkim drenażu, idealna jest mieszanka żwirowa lub piaszczysta z drenażem. Odpowiada pH około 6,5–8 i stanowisko z ciepłem i przepływem powietrza, gdzie liście szybko schną po deszczu. Podlewanie jest zazwyczaj potrzebne głównie po posadzeniu, po ukorzenieniu dobrze znosi suszę. Natomiast długotrwałe zimowe przemoczenie i ciężkie gliny prowadzą do gnicia szyjki korzeniowej i obumierania. W warunkach Polski sprawdza się sadzenie na podwyższonych rabatach lub w mulczu żwirowym, w przypadku donic ważne jest zimowe okrycie przed deszczem i cyklami rozmarzania i mrozu. Nawożenie powinno być umiarkowane, odpowiednie są niskie dawki kompostu lub nawozów o mniejszej zawartości azotu, aby liście się nie wyciągały i nie gniły. Pędy kwiatowe można po przekwitnięciu usunąć, ewentualnie można je usuwać już w fazie zawiązywania, jeśli celem jest dłuższa żywotność rozety liściowej. Mrozoodporność przy dobrze zdrenowanych glebach podaje się do około -20 °C, bardziej wrażliwa niż mróz jest zimowa wilgoć. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do października, najlepiej do nagrzanej gleby wiosną lub na przełomie lata i jesieni. Zalecany rozstaw wynosi 45–50 cm, co odpowiada około 4–5 sztukom na m². Roślina jest mniej atrakcyjna dla zwierzyny parzystokopytnej i na suchych rabatach sprawdza się nawet bez regularnego cięcia.

Autor: Jana | Rewizja: 19.02.2026