Szałwia lekarska 'Berggarten' Salvia officinalis 'Berggarten'

Opis szczegółowy produktu

Szałwia lekarska 'Berggarten' - poszukiwana roślina zielarska, ceniona za duże, ozdobne liście i zwarty pokrój, dzięki czemu znajduje zastosowanie zarówno w ogrodach ziołowych, jak i jako ciekawy element rabat bylinowych. Rośnie jako półkrzew, który w pełni rozwoju osiąga 40–60 centymetrów wysokości. Tworzy gęsty i szeroki pokrój z drewniejącą nasadą, co przy właściwej pielęgnacji zapewnia mu stabilność i długowieczność. Liście są jajowate, stosunkowo szerokie, o wyraźnej srebrzystoszarozielonej barwie. Ich powierzchnia jest lekko pomarszczona i pokryta delikatnymi włoskami, które nadają roślinie charakterystyczny wygląd oraz aromat, intensywniejszy niż u typowych form szałwii lekarskiej. Roślina kwitnie w maju i czerwcu, tworząc wzniesione, kłosowate kwiatostany z drobnymi, wargowymi kwiatami w delikatnym niebiesko-fioletowym odcieniu, bardzo atrakcyjnymi dla zapylaczy.

Uprawa:  Wymaga pełnego słońca i gleby szybko odprowadzającej wodę, idealna jest mieszanka żwirowa lub piaszczysta z drenażem. Odpowiada jej pH około 6,5–8 oraz ciepłe, przewiewne stanowisko, na którym liście po deszczu szybko obsychają. Podlewanie jest potrzebne głównie po posadzeniu, po ukorzenieniu roślina dobrze znosi przesuszenie. Natomiast długotrwałe zimowe zawilgocenie i ciężkie gliny prowadzą do gnicia szyjki korzeniowej i zamierania roślin. W naszych warunkach klimatycznych sprawdza się sadzenie na podwyższonych rabatach lub w ściółce żwirowej, a w przypadku pojemników ważna jest zimowa osłona przed deszczem oraz przed naprzemiennym rozmarzaniem i zamarzaniem. Nawożenie powinno być umiarkowane, odpowiednie są niewielkie dawki kompostu lub nawozów o niższej zawartości azotu, aby liście nie wylegały i nie gniły. Pędy kwiatostanowe można usunąć po przekwitnieniu, a jeśli celem jest dłuższa żywotność rozety liściowej, można je usuwać już w momencie zawiązywania. Mrozoodporność na dobrze zdrenowanych glebach podaje się na około -20 °C, przy czym bardziej niż mróz szkodzi roślinie zimowa wilgoć. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do października, najlepiej do nagrzanej gleby wiosną lub na przełomie lata i jesieni. Zalecana rozstawa wynosi 45–50 cm, co odpowiada około 4–5 szt. na m². Roślina jest mało atrakcyjna dla zwierzyny płowej i na suchych rabatach sprawdza się także bez regularnego cięcia.

Autor: Jana | Rewizja: 19.2. 2026