Szałwia okółkowa 'Purple Rain' - Salvia veticillata 'Purple Rain' Szałwia pospolita 'Purple Rain'

Opis szczegółowy produktu

Szałwia omszona 'Purple Rain' - bylina wieloletnia pochodząca z Europy Środkowej po Azję Zachodnią i Środkową, gdzie rośnie na suchych do świeżych, często wapiennych zboczach i skrajach stepowych muraw. Odmiana 'Purple Rain' to wybór ogrodowy powiązany z holenderskim projektantem krajobrazu Pietem Oudolfem z początku lat 80. XX wieku i w nasadzeniach o naturalnym charakterze jest ceniona za kolor, który pozostaje czytelny nawet po przekwitnięciu. Tworzy gęste kępy z szerokojajowatymi do trójkątnych, delikatnie owłosionymi liśćmi w kolorze ciemnozielonym. W czasie kwitnienia nad ulistnieniem wznoszą się sztywne, często zabarwione na purpurowo łodygi, na których od czerwca do września układają się okółki dwuwargowych kwiatów w odcieniach fioletu do lilii. Wyraźnie wybarwione kielichy i przylistki przedłużają efekt dekoracyjny kwiatostanu i nadają mu aksamitny, „dymny” ton. W dorosłości zazwyczaj osiąga 50–70 cm wysokości i 40–60 cm szerokości. Kwiaty dostarczają nektaru i pyłku i należą do poszukiwanych źródeł dla pszczół, trzmieli i motyli. Po przekwitnięciu kielichy pozostają dekoracyjne również w wazonie, jednak siewki nie zawsze są w pełni jednolite, dlatego często utrzymuje się je przez cięcie. W kompozycji dobrze komponuje się z trawami ozdobnymi, krwawnikami, rudbekiami, kocimiętkami lub szałwiami typu Salvia nemorosa.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca i gleby o szybkim drenażu, idealna jest mieszanka żwirowa lub piaszczysta z drenażem. Odpowiada pH około 6,5–8 i stanowisko z ciepłem i przepływem powietrza, gdzie liście szybko schną po deszczu. Podlewanie jest zazwyczaj potrzebne głównie po posadzeniu, po ukorzenieniu dobrze znosi suszę. Natomiast długotrwałe zimowe przemoczenie i ciężkie gliny prowadzą do gnicia szyjki korzeniowej i obumierania. W warunkach Polski sprawdza się sadzenie na podwyższonych rabatach lub w mulczu żwirowym, w przypadku donic ważne jest zimowe okrycie przed deszczem i cyklami rozmarzania i mrozu. Nawożenie powinno być umiarkowane, odpowiednie są niskie dawki kompostu lub nawozów o mniejszej zawartości azotu, aby liście się nie wyciągały i nie gniły. Pędy kwiatowe można po przekwitnięciu usunąć, ewentualnie można je usuwać już w fazie zawiązywania, jeśli celem jest dłuższa żywotność rozety liściowej. Mrozoodporność przy dobrze zdrenowanych glebach podaje się do około -20 °C, bardziej wrażliwa niż mróz jest zimowa wilgoć. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do października, najlepiej do nagrzanej gleby wiosną lub na przełomie lata i jesieni. Zalecany rozstaw wynosi 45–50 cm, co odpowiada około 4–5 sztukom na m². Roślina jest mniej atrakcyjna dla zwierzyny parzystokopytnej i na suchych rabatach sprawdza się nawet bez regularnego cięcia.

Autor: Nikol | Rewizja: 5.2.2026