Szałwia okółkowa 'Purple Rain' Salvia verticillata 'Purple Rain'

Opis szczegółowy produktu

Szałwia okółkowa 'Purple Rain'  - długowieczna bylina pochodząca z obszaru od Europy Środkowej po Azję Zachodnią i Środkową, gdzie rośnie na suchych do świeżych, często wapiennych zboczach i obrzeżach muraw stepowych. Odmiana 'Purple Rain' to selekcja ogrodowa związana z holenderskim architektem krajobrazu Pietem Oudolfem z początku lat 80. XX wieku, ceniona w nasadzeniach naturalistycznych za barwę, która pozostaje czytelna także po przekwitnięciu. Tworzy gęstą kępę szerokojajowatych do trójkątnych, delikatnie owłosionych liści o ciemnozielonej barwie. W okresie kwitnienia ponad liśćmi wznoszą się sztywne, często purpurowo zabarwione łodygi, na których od czerwca do września układają się okółki dwuwargowych kwiatów w odcieniach fioletu do liliowego. Intensywnie wybarwione kielichy i przysadki przedłużają dekoracyjność kwiatostanów i nadają im aksamitny, „przydymiony” odcień. W pełni rozwoju osiąga zazwyczaj 50–70 cm wysokości i 40–60 cm szerokości. Kwiaty dostarczają nektaru i pyłku, należą do chętnie odwiedzanych przez pszczoły, trzmiele i motyle. Po przekwitnięciu kielichy pozostają dekoracyjne także w bukietach, siewki nie są jednak całkowicie jednolite, dlatego roślinę często utrzymuje się cięciem. W kompozycjach dobrze łączy się z trawami ozdobnymi, krwawnikami, jeżówkami, kocimiętkami lub szałwiami typu Salvia nemorosa.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca i gleby szybko odprowadzającej wodę, idealna jest mieszanka żwirowa lub piaszczysta z drenażem. Odpowiada jej pH około 6,5–8 oraz ciepłe, przewiewne stanowisko, na którym liście po deszczu szybko obsychają. Podlewanie jest potrzebne głównie po posadzeniu, po ukorzenieniu roślina dobrze znosi przesuszenie. Długotrwałe zimowe zawilgocenie i ciężkie gleby gliniaste prowadzą natomiast do gnicia szyjki korzeniowej i zamierania roślin. W warunkach Polski sprawdza się sadzenie na podwyższonych rabatach lub w ściółce żwirowej, w przypadku pojemników ważna jest zimowa osłona przed deszczem i przed naprzemiennym rozmarzaniem i przymrozkami. Nawożenie powinno być umiarkowane, odpowiednie są niewielkie dawki kompostu lub nawozów o mniejszej zawartości azotu, aby liście nie rozkładały się na boki i nie gniły. Pędy kwiatowe można usunąć po przekwitnięciu lub nawet już w fazie zawiązywania, jeśli celem jest dłuższa żywotność rozety liściowej. Mrozoodporność na dobrze zdrenowanych glebach podaje się do około -20 °C, przy czym bardziej niż mróz szkodzi roślinie zimowa wilgoć. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do października, najlepiej wiosną do nagrzanej gleby lub na przełomie lata i jesieni. Zalecany rozstaw wynosi 45–50 cm, co odpowiada około 4–5 szt. na m². Roślina jest mało atrakcyjna dla zwierzyny płowej i na suchych rabatach sprawdza się także bez regularnego cięcia.

Autor: Nikol | Rewizja: 5.2. 2026