Szałwia omszona 'Blauhügel' - Salvia nemorosa 'Blauhügel' Salvia nemorosa 'Blauhügel'

Opis szczegółowy produktu

Szałwia łąkowa 'Blauhügel' - roślina ozdobna, która wyróżnia się pięknymi kwiatami i aromatycznymi liśćmi. Jest to odmiana szałwii łąkowej, która wytwarza kwiaty w odcieniach koloru niebieskiego do fioletowego. Kwiaty są zebrane w stożkowate kwiatostany i przyciągają różne rodzaje zapylaczy, takie jak pszczoły i motyle. Kwitnie od czerwca do września, obficie i długo, co dodaje ogrodowi atrakcyjnego elementu kolorystycznego. Liście są ciemnozielone, wąskie i aromatyczne. Mają charakterystyczny zapach szałwii i są cenione zarówno za wartość dekoracyjną, jak i właściwości lecznicze. Roślina zazwyczaj osiąga wysokość 30-45 cm i ma zwarty, wyprostowany pokrój. Dzięki swoim stosunkowo niewielkim rozmiarom nadaje się do różnych typów kompozycji ogrodowych, od rabat bylinowych po skalniaki. Ogólnie Salvia nemorosa jest atrakcyjną i niewymagającą rośliną, cenioną za swoje kwiaty i aromatyczne liście. Nadaje się do różnych ogrodów i pięknie prezentuje się zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z innymi bylinami.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca i gleby o szybkim drenażu, idealna jest mieszanka żwirowa lub piaszczysta z drenażem. Odpowiada pH około 6,5–8 i stanowisko z ciepłem i przepływem powietrza, gdzie liście szybko schną po deszczu. Podlewanie jest zazwyczaj potrzebne głównie po posadzeniu, po ukorzenieniu dobrze znosi suszę. Natomiast długotrwałe zimowe przemoczenie i ciężkie gliny prowadzą do gnicia szyjki korzeniowej i obumierania. W warunkach Polski sprawdza się sadzenie na podwyższonych rabatach lub w mulczu żwirowym, w przypadku donic ważne jest zimowe okrycie przed deszczem i cyklami rozmarzania i mrozu. Nawożenie powinno być umiarkowane, odpowiednie są niskie dawki kompostu lub nawozów o mniejszej zawartości azotu, aby liście się nie wyciągały i nie gniły. Pędy kwiatowe można po przekwitnięciu usunąć, ewentualnie można je usuwać już w fazie zawiązywania, jeśli celem jest dłuższa żywotność rozety liściowej. Mrozoodporność przy dobrze zdrenowanych glebach podaje się do około -20 °C, bardziej wrażliwa niż mróz jest zimowa wilgoć. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do października, najlepiej do nagrzanej gleby wiosną lub na przełomie lata i jesieni. Zalecany rozstaw wynosi 45–50 cm, co odpowiada około 4–5 sztukom na m². Roślina jest mniej atrakcyjna dla zwierzyny parzystokopytnej i na suchych rabatach sprawdza się nawet bez regularnego cięcia.

Autor: Nikol | Rewizja: 5.2.2026