Szałwia omszona 'Blue Marvel' - Salvia nemorosa 'Blue Marvel' Szałwia omszona 'Blue Marvel'

Opis szczegółowy produktu

Szałwia łąkowa 'Blue Marvel' - handlowo również pod nazwą MARVEL DARK BLUE. Należy do grupy europejskich szałwii pochodzących ze stanowisk stepowych i leśno-stepowych. Gatunek rodzicielski Salvia nemorosa jest rozpowszechniony od środkowej i południowo-wschodniej Europy po Azję Zachodnią i w ogrodzie tworzy wieloletnie, zdrewniałe kępy. Odmiana została wyhodowana w europejskim programie hodowlanym firmy Florensis i pojawia się w obiegu od sezonu 2024 pod oznaczeniem klonalnym 'Florsama02', z zastrzeżeniem praw hodowlanych. Roślina tworzy gęstą kępę o wysokości zazwyczaj 35–45 cm i szerokości około 40 cm. Ulistnienie jest średnio- do ciemnozielonego koloru, lancetowate, lekko pomarszczone i po roztarciu uwalnia korzenny zapach typowy dla rodzaju Salvia, wynikający z zawartości olejków eterycznych i innych związków fenolowych. Od maja do września nad liśćmi wyrastają sztywne, wyprostowane kłosy z dużymi, dwuwargowymi kwiatami w intensywnym, ciemnoniebieskim odcieniu, który jest widoczny nawet z daleka. Kwiaty są miododajne i przyciągają również motyle. W kompozycji sprawdza się jako niskie obrzeżenie ścieżek, element rytmu na rabatach stepowych oraz jako kontrastowy element do róż, lawendy, kocimiętki, krwawników i traw ozdobnych. Sztywne łodygi nadają się również jako kwiat cięty. Ciemniejsze kielichy i podsadki często utrzymują kolor nawet po przekwitnięciu, dzięki czemu kępa wygląda schludnie nawet między poszczególnymi falami kwitnienia.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca i gleby o szybkim drenażu, idealna jest mieszanka żwirowa lub piaszczysta z drenażem. Odpowiada pH około 6,5–8 i stanowisko z ciepłem i przepływem powietrza, gdzie liście szybko schną po deszczu. Podlewanie jest zazwyczaj potrzebne głównie po posadzeniu, po ukorzenieniu dobrze znosi suszę. Natomiast długotrwałe zimowe przemoczenie i ciężkie gliny prowadzą do gnicia szyjki korzeniowej i obumierania. W warunkach Polski sprawdza się sadzenie na podwyższonych rabatach lub w mulczu żwirowym, w przypadku donic ważne jest zimowe okrycie przed deszczem i cyklami rozmarzania i mrozu. Nawożenie powinno być umiarkowane, odpowiednie są niskie dawki kompostu lub nawozów o mniejszej zawartości azotu, aby liście się nie wyciągały i nie gniły. Pędy kwiatowe można po przekwitnięciu usunąć, ewentualnie można je usuwać już w fazie zawiązywania, jeśli celem jest dłuższa żywotność rozety liściowej. Mrozoodporność przy dobrze zdrenowanych glebach podaje się do około -20 °C, bardziej wrażliwa niż mróz jest zimowa wilgoć. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do października, najlepiej do nagrzanej gleby wiosną lub na przełomie lata i jesieni. Zalecany rozstaw wynosi 45–50 cm, co odpowiada około 4–5 sztukom na m². Roślina jest mniej atrakcyjna dla zwierzyny parzystokopytnej i na suchych rabatach sprawdza się nawet bez regularnego cięcia.

Autor: Nikol | Rewizja: 5.2.2026